เนื่องจากครูเปรียบเหมือนเรือจ้างที่จะต้องคอยส่งผู้โดยสารให้ถึงฝั่งอย่างปลอดภัยที่สุด ดังนั้นการที่จะมาเป็นครูได้นั้นต้องปัจจัยหลายๆ ด้านประกอบกัน  เช่น  รักในวิชาชีพครู  มีความมานะอดทนและที่สำคัญต้องมีจิตใจเมตตากรุณาต่อเด็ก    ซึ่งความคาดหวังที่ข้าพเจ้ามีต่อวิชาชีพครู คือ จะมีวิธีการไหนที่จะถ่ายทอดความรู้ที่เรามีอยู่ให้คนอื่นเพื่อให้บุคคลเหล่านนั้นมีความรู้  ความสามารถ  แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นได้โดยใช้ความรู้ความสามารถที่มีอยู่  โดยเฉพาะเด็กซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายที่สำคัญ  การใช้วิธีการที่เหมาะสมกับวัยของผู้เรียนจะสามารถทำให้เด็กเหล่านี้เกิด

เจตคติที่ดีต่อการเรียนรู้และกับตัวครูผู้สอนด้วย  ทำให้เกิดการใฝ่รู้  ใฝ่เรียนมากขึ้น  ซึ่งสิ่งเหล่านี้

จะเป็นประโยชน์ต่อผู้เรียนในอนาคต  ซึ่งสังคมปัจจุบันต้องการคนเก่ง  คนดี   มีความรู้

มาพัฒนาประเทศให้เจริญเติบโตทัดเทียมกับนานาประเทศทั่วโลก

บุคคลที่เป็นครูต้องรู้จริงและเป็นปัจจุบัน  ติดตามข่าวสารและต้องสรรหา หลักการและวิธีการที่เหมาะสมกับศักยภาพของนักเรียนแต่ละคน แต่ละกลุ่มได้ด้วย  นักเรียนต่างก็มาจากหลายสถานที่ ย่อมมีความแตกต่างด้านความรู้และการปรับตัว  โดยเฉพาะนักเรียนระดับมัธยมต้น ซึ่งเป็นช่วงวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ  การประพฤติตนของเด็กกลุ่มนี้  ถ้าเกิดว่าเราเป็นครู เราก็ควรที่จะมีสิ่งที่เป็นความรู้ที่นอกเหนือจากความรู้ด้านวิชาการ อาจเป็นความรู้เรื่อง การประพฤติ ปฏิบัติตน การดูแลสุขภาพอนามัยส่วนบุคคล  เรื่องเหล่านี้ถ้าเราไม่ปรับตัวให้คุ้นเคยกับนักเรียนหรือทำให้เราได้รับความไว้วางใจจากเด็ก  เราก็จะไม่สามารถทำให้กลุ่มคนเหล่านี้เชื่อและปฏิบัติตามได้ 

                 สิ่งที่สำคัญคือการคิดค้นวิธีการจัดการเรียนรู้และวิธีการสอน  รวมทั้งเทคนิคใหม่ๆ ที่จะเร้าความสนใจของผู้เรียนให้มีความกระตือรือร้นอยากจะเรียนในรายวิชาที่สอน   สิ่งเหล่านี้จะเป็นประโยชน์สูงสุดต่อครูผู้สอนและผู้เรียนในการเรียนการสอน