บนความรันทดและงดงาม
ประเทศที่มีลักษณะเป็นเกาะ ไม่ว่าจะเป็น 1 เกาะ อย่าง สิงคโปร์ ฮ่องกง (ในอดีต) กลางมหาสมุทรแปซิฟิก ก็ยังมี ฟิจิ เฟรนซ คาลิโคเนีย ในฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก มีคิวบา โดมินิกัน รีพับลิค และเฮติ ที่ถ่ายทำเรื่อง Eat for This is My Body จากเทศกาลหนังซันแดนส์ 2008 หนังเรื่องนี้ได้มาฉายต่อที่เทศกาลภาพยนตร์รอตเตอร์ดัม 2008 อีกด้วย
ประเทศเฮติเป็นเกาะที่อยู่ในทะเลแคริบเบียน ในมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ถัดคิวบามาทางตะวันออกเพียงเล็กน้อย เฮติตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 17 และถูกปกครองโดยเผด็จการมาช้านาน คนรวยก็รวยกันไป คนที่ยากจนก็สุดแสนจะอนาถ
เมื่อปี 2004 ได้เกิดการปฏิวัติด้วยพลังของชนชาติเฮติเพื่อความเท่าเทียมกันในด้านเศรษฐกิจและความเสมอภาคของพลเมือง ประชากรเพียง 8.5 ล้านของเฮติ มีเมืองหลวงชื่อ Port-au-Prince.. อ่านเป็นไทยว่า ปอร์โตแปรงช์ นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก สืบเนื่องมาจากชาวฝรั่งเศสและสเปนในยุคที่แสวงหาดินแดนใหม่ของโคลัมเบียนั่นเอง
ภาษาราชการของเฮติคือภาษาฝรั่งเศส ผิดกับอาณานิคมเก่าอย่างลาว เขมร และเวียดนามที่ทิ้งภาษาฝรั่งเศสกันหมดสิ้น เฮติมีพลเมืองส่วนใหญ่เป็นชาวผิวดำแบบแอฟริกาอยู่เป็นส่วนใหญ่
Michelange Quay อ่านออกเสียงว่า มิเคลองจ์ เคย์ ทำหนังเรื่องแรกเรื่องนี้ได้น่าทึ่ง เขาทิ้งวิธีการเล่าเรื่องตามแบบแผนทั่วไป แต่กลับใช้วิธีนำเสนอเป็นกวีทางภาพเคลื่อนไหวในหนังเรื่อง Eat for this is my body ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของเด็กผิวดำชาวเฮติกับหญิงสาวฝรั่งเศสผิวขาวได้อย่างรันทดและงดงาม
ในตอนต้นเรื่อง เราเห็นภาพยนตร์ถ่ายทำจากเครื่องบินไปทั่วภูเขาและหมู่บ้านของเฮติ ที่เต็มไปด้วยความยากจนและ ความแตกสลายทางสังคม ปราสาทหลังใหญ่ซึ่งเป็นตึกเก่าของฝรั่งเศสก็มีความเงียบเหงาไร้ชีวิต เด็กตาดำๆ กำลังคอยอาหารกลางวันจากหญิงสาวผู้มีความเมตตา ความสัมพันธ์เช่นนี้ดูแปลก และนำให้เราคิดถึงความแตกต่างทางเชื้อชาติและฐานะทางสังคมที่เกิดขึ้นในโลกที่สามทุกๆ ประเทศ