18 มกราคม 2553 สองวันหลังวันครู ....วันนี้มีเวลาหลังเลิกโรงเรียนแล้วก่อนกลับบ้านก็เลยแวะมาทักทายเพื่อนพ้องน้องพี่ชาวGotoknow ตามประสาคนคิดถึงกันนะครับ ก็มาตามสัญญาว่าหลังจากงานวันครูวันเสาร์ที่ 16 มกราคม 2553 ...จะมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาเล่าสู่กันฟังเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ..
สำหรับการจัดงานวันครูปีนี้ที่อำเภอเล็กๆเลียบชายฝั่งโขงติดกับประเทศลาวที่ผมทำงานอยู่...งานจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 16 มกราคม 2553 ช่วงเช้าตามหมายกำหนดการนัดหมายเพื่อนครูไว้ที่ 08.00 น.และก็การถวายภัตตาหารเพลด้วย ที่หอประชุมโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ แต่ปรากฎว่ากว่าครูจะมาได้ก็ปาเข้าไปตั้ง09.30 น.ถึงได้เริ่มพิธี..(ใครมาก่อนก็นั่งหลังใครมาทีหลังก็นั่งหน้า ตามสไตล์ครูอำเภอผม..แต่ก็น่ารักนะครับพอใกล้จะได้เวลาเริ่มพิธีการทุกคนก็ทยอยลุกขึ้นขยับไปนั่งหน้าทุกคนเลย(ปล.พิธีกรเชิญแล้วเชิญอีกและต้องออกแรงเดินมาเชิญให้มานั่งข้างหน้าให้เต็มนะนี่ถึงได้ขนาดนี้ แต่ถ้าเป็นนักเรียนคงจะถูกไม่เรียวครูตีแน่นอนเลยครับ) แต่ปีนี้ผมมองดูเก้าอี้ที่เตรียมไว้ครบตามจำนวนครูและบวกเพิ่มนิดหน่อยก็รู้สึกใจหายครับครูทั้งหมดประมาณ 200 กว่าคน แต่ปีนี้มาไม่ถึงครึ่งเลย...แล้วที่อื่นเป็นยังไงบ้างครับเหมือนกันหรือเปล่า...ซึ่งผมคิดว่ามันบ่งบอกถึงสามัญสำนึกของครูเราที่ไม่ตระหนักถึงความสำคัญของงานวันครู...
ที่บอกอยาก ก็มี พระ กับครู ถ้าเป็น พระคูยิ่งแล้วใหญ่ ขอรับท่าน
ขอบคุณครับพี่บุญส่ง ที่เข้ามาทักทายกัน ...ที่พี่บอกว่า ..ที่อยากบอกก็มีพระกับครู ถ้าเป็นพระคูยิ่งแล้วใหญ่..มีความหมายโดยนัยว่าอย่างไรครับ.. สำหรับวันครูที่อำเภอผมวันนั้นลืมเล่าไปว่าขณะที่พิธีกรกำลังดำเนินการอ่านรายชื่อครูเพื่อรับเกียรติบัตรโดยมีนายอำเภอเป็นผู้มอบ..กำลังดำเนินการเพลินๆ จู่ๆๆก็มีเสียงพูดจากไมค์อีกตัวพูดแทรกมาว่า ...จะทำอะไรก็ตามให้ดูเวลาล่ำเวลาด้วยเด้อกิจกรรมของโยมก็ทำไปแต่ให้ดูกิจกรรมของพระด้วยนี่มันจะเลยเวลาฉันเพลแล้วน่าจะถวายเพลพระก่อนแล้วโยมจะทำอะไรต่อไปก็เรื่องของโยมเด้อ....55555 (เป็นเสียงเทศนาจากเจ้าคณะอำเภอ ครับ) ทุกคนในหอประชุมนิ่งเงียบและก็อึ้งกันทุกคน..อีกสักครู่ก็ตามด้วยเสียงเซ็งแช่วิพากวิจารณ์จากคุณครูที่รักครับท่าน....