มาลียาออนไลน์happyฉลองวันครู

วันนี้ตื่นเช้ามารู้สึกจะตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะต้องไปร่วมงานวันครูที่โรงเรียนสตรีปากพนัง ระหว่างขับรถฉันได้มองเห็นพระอาทิตย์กำลังโผล่ขึ้นจากท้องฟ้า เป็นแสงแห่งความสุขสำหรับใครหลายคน

แสงแรกจากท้องฟ้าที่บ้านแสงวิมาน(ส้มโอทับทิมสยาม)

และใครหลายๆที่ได้พูดถึงคือครูมาลียาพี่สาวที่น่ารักและนิสัยดีอีกคนเจ้าของผลงานมาลียาออนไลน์ ผลิตบทเรียนออนไลน์วิชาภาษาอังกฤษซึ่งหลายๆคนได้เข้ามาเยี่ยมกันบ้างแล้ววันนี้จึงขอถ่ายทอดเรื่องราวของพี่สาวที่น่ารักที่อิ่มไปด้วยความสุขจากงานวันครูอีกคน

รอยยิ้มแห่งความสุขของครูมาลียาพี่สาวที่น่ารักของใคนหลายๆคน

งานวันครูที่ปากพนังในปีนี้มีครูมาร่วมงานกันอย่างคับคั่งเหมือนทุกๆปีแต่งตัวแต่งหน้ากันสวยสดงดงามตามแบบฉบับของครูไทย ฉันมีโอกาสได้ซื้อดอกไม้เตรียมไว้ให้ครูมาลียาทำให้ฉันรู้สึกว่าครูมาลียามีความสุขมากเป็นพิเศษซึ่งสังเกตุได้จากแววตาและรอยยิ้มอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

เพื่อนๆร่วมเป็นกำลังใจ(คนขวามือเป็นเจ้าของบันทึกนี้นะจ๊ะ)

ผู้อำนวยการโรงเรียนเทศบาลวัดนาควารีร่วมแสดงความยินดี

ก่อนแยกย้ายจากกันด้วยความหิวเพราะหลายคนลุกขึ้นแต่งหน้าแต่งตัวตั้งแต่ตี5จนเทียงยังไม่ได้ทานอะไรกันเลยครูมาลียาเลยชักชวนน้องๆไปทานอาหารที่แหลมตะลุมพุก เป็นการตบท้ายวันแห่งความสุขอีกวัน

ดูจากรูปแล้วคงจะหิวข้าวกันมากเลยนะคะ

บรรยากาศริมทะเลปากพนัง

ในบางครั้งภาพถ่ายใบเดียวมีความหมายมากกว่าคำพูดหลายล้านคำ จึงทำให้ฉันไม่ค่อยอยากที่จะพูดอะไรมากไปมากกว่านี้ สุดท้ายนี้ขอฝากบทกลอนวันครูให้อ่านทิ้งท้ายนะคะ

"เชิดชูครู"

ก่อนฝันหวานหว่านไว้ในดวงจิต ก่อนเริ่มคิดรู้ความตามวิถี
ก่อนจะคืบคลานคล่องวิ่งว่องดี ก่อนวจีเจื้อยแจ้วจำนรรจา

ก่อนรู้หลบเป็นปีกหลีกวิบัติ ก่อนถนัดเชิงรุกทุกทิศา
ก่อนจะเป็นไม้แก่เกินเยียวยา มีครูบามาไม่น้อยหลายร้อยคน

ทั้งที่รักแลเห็นเป็นแบบอย่าง ยกท่านอ้างทุกคำนำกุศล
ทั้งที่หวั่นจำใจให้จำนน ระวังตนจงอย่าเป็นเช่นเคยแคลง

ทั้งที่เฝ้าบันดาลใจให้ความหวัง มืดประดังกี่ด้านท่านแถลง
ทั้งที่มอบแววตาหวาดระแวง เดิมอ่อนแอก็แกร่งขึ้นทันที

แต่วันนี้ชีวิตจึงคิดใคร่ ชอบหรือชังอย่างไรมิใช่ที่
เป็นมนุษย์หนึ่งได้ในวันนี้ เนื่องเพราะมีเมตตาพระคุณครู

ครูผู้สร้าง ครูผู้ให้ ไทยทั้งชาติ สารพันสรรพศาสตร์ประเสริฐหรู
สอนให้ศิษย์คิดเป็นเช่นวิญญู ยึดความรู้คู่ “คลองธรรม” นำปวงชน

สามร้อยหกสิบห้าวันกี่พันจบ วันครูจักเวียนครบกี่พันหน
กตัญญูย่อมรู้แจ้งแจ่มใจตน น้อมกมลอิ่มอุราอุ่นอาทร

ใช่เพราะบุญจุนเจือเกื้อชีวิต แต่เพราะศิษย์มีครูเป็นผู้สอน
ที่ผิดทิศก็ถูกทางควรสัญจร จึงยอกรกราบเทิดเชิดชูครู

บทกลอนโดย: นางสาวนิสิตา อยู่อำไพ