ช้าลง ดำรงอยู่กับความเป็นปัจจุบัน แบ่งปันช่วงเวลาที่ดีๆกับคนที่อยู่ตรงหน้า

คนไข้น้อย  ทำอะไรดี

          วันนี้  ได้มาอยู่เวรที่ศูนย์แพทย์ชาตะผดุง   หนึ่งในศูนย์แพทย์เครือข่ายโรงพยาบาลขอนแก่น     คนไข้ยังมีจำนวนน้อยไม่ถึงสิบคน   เพราะพึ่งเริ่มเปิดนอกเวลาทุกวันได้ไม่นาน

           แล้วคนไข้น้อยไม่ดีอย่างไร  อย่างแรกก็คือ  ค่าตอบแทนที่ให้ตามจำนวนผู้ป่วยก็น้อยตามไปด้วย   อย่างที่สอง  รอคนไข้นาน    เบื่อ   คอยนั่งดูนาฬิกาว่า  เมื่อไหร่จะสองทุ่ม  จะได้กลับเสียที  ใจมันลอยกลับบ้าน  ไปที่ห้าง   เพื่อหวังว่าจะได้พักหลังจากสองทุ่มแล้ว

            แล้วทำไมไม่พักและผ่อนคลายตั้งแต่ตอนนี้เลย

            " ช้าลง 

               ดำรงอยู่กับความเป็นปัจจุบัน 

               แบ่งปันช่วงเวลาที่ดีๆกับคนตรงหน้า"

            ผมตรวจช้าลง   คุยกับคนไข้  ทำความรู้จัก

            " บ้านอยู่ไหนนะ"

            "ทำงานอะไรอยู่ครับ"

            "เรียนชั้นไหนแล้ว"

            "ชื่อเล่นว่าอะไรครับ"

            "ดูแลหรือรักษาตัวเองยังไงก่อนมาหาหมอครับ"

            คำถามที่สร้างสัมพันธภาพและเรียนรู้จากคนไข้เหล่านี้  มักจะลืมไปในชั่วโมงแห่งความเร่งรีบ

 

 

            "หนูกลัวเจ็บใช่ไหมครับ"

           "คุณคงกังวลกับอาการอ่อนเพลียของพ่อของคุณ"

            และทักษะแห่งการรับฟัง  รับรู้และสะท้อนความรู้สึกก็ค่อยๆกลับมาเมื่อช้าลง

 

 

            อ้อ!  ที่ศูนย์แพทย์ก็มี Internet นี่  เปิด Window media player ฟังเพลง online  ก็ทำให้ใจเย็นขึ้น  ขอแนะนำเป็นช่องสถานีเพลง jazzหรือ piano นะครับ  ช่วยผ่อนคลายได้เยอะ  แต่ก็อาจจะทำให้ง่วงนอนตาปรือได้เช่นกัน

             สุดท้าย  เห็นไหมล่ะ เขียน blog เสร็จตั้งหนึ่งเรื่อง