สองวันแล้ว(เมื่อวานกับวันนี้) ที่อธิบการบดีมหาวิทยาลัยอิสลามยะลาพูดแล้วกินใจมาก จนอยากเล่าต่อ อยากเขียนลงในบันทึก แต่ไม่มีโอกาส

ตอนนี้ที่เขียนมานี้ก็คิดว่าคงเกริ่นๆเท่านั้น เพราะใจจริงจะเขียนให้ยาวครอบคลุมจุดประสงค์ แต่เดี่ยวจะไปออกไปละหมาดอัศริแล้ว คงร่ายยาวไม่ได้

เมื่อวานท่านอธิการพูดเรื่องเกี่ยวกับการละหมาด.. ผมตั้งใจจะต้องชื่อบันทึกที่จะเขียนว่า ทำไมมุสลิมต้องละหมาด 5 เวลา .. บางคนอาจจะรู้สึกว่ามุสลิมนี้ยุ่งยาก เรื่องมาก และภาระมาก แต่จากคำอธิบายของอธิการบดีเมื่อวาน สิ่งที่ได้จากละหมาด ไม่ใช่เพื่อคนอื่น เพื่อตัวเขาทั้งนั้น .. เพื่อสังคม เพื่อความสุขของส่วนรวม .. เพียงบางอย่างเราอาจจะไปยึดวิธีการบางอย่างเลยทำให้ไม่บรรลุวัตถุประสงค์ของการละหมาดได้เท่าที่ควรฃ

วันนี้ ท่านพูดเรื่อง อินเตอร์เน็ทกับโน็ทบุค.. ผมอยากตั้งชื่อในบันทึกว่า.. แก้วน้ำที่มีประโยชน์มหาศาลแต่ใช้ผิดที่.. ก็เกี่ยวเนื่องกับการใช้อินเตอร์เน็ทในมหาวิทยาลัยของกลุ่มเจ้าหน้าที่และนักศึกษา ท่านว่่าถ้าคิดว่าไม่สามารถป้องกันตัวเองจากภัยเทคโนโลยีนี้ได้ก็อย่าได้ซื้อได้หา

ระหว่างที่ท่านบรรยายอยู่นั้น คนขับรถของท่านก็อัดคำบรรยายของท่านด้วย ผมก็ถามคนขับรถว่า บันทึกทำไม เขาว่า เพื่อฟังเอง ผมนึกว่าจากคำสั่งของท่าน ผมเลยบอกเขาไปว่า เมื่อผมได้ดูแลและมีอำนาจวิทยุมหาวิทยาลัยเมื่อไร ผมจะสั่งให้ลูกน้องมาถ่ายทอดสด เพื่อที่คนที่อยู่ที่ได้ฟังของดีๆบ้าง

กลับมาจากมัสยิด จะเข้าห้องสอน มีนักศึกษามาติดต่อขอลาเรียนเพราะต้องออกค่าย... ก็ชวนให้ผมคิดว่า .. คนที่สอนเวลาสุดท้ายในวันสุดท้ายของสัปดาห์ก็จะต้องเจอลักษณะแบบนี้ เพราะหน่วยงานอื่น(บางทีอาจจะเป็นสาขาวิชาของนักศึกษาเอง) ชอบใช้เวลาแบบนี้ จะได้รวบยอดกับวันหยุด .. เลยทำให้อาจารย์ผู้สอนต้องหาเวลาสอนชด ถ้าหาไม่ได้ ก็ปล่อยเลยตามเลย .. ?

ไปละหมาดละ