nuaor เป็นอีกคนที่ชอบหนังสือ how to ซึ่งอ่านแล้วได้้ข้อคิด และเพิ่มกำลังใจ ที่จะนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้มากทีเดียว หนังสือเข็มทิศชีวิต เป็นอีกเล่มที่ติดตามอ่าน ซึ่งเีขียนโดยคุณฐิตินาถ ณ พัทลุง เป็นหนังสืออ่านซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่มีเบื่อ nuaor ได้ติดตามอ่านผลงาน ทั้ง 3 เล่ม คือ เล่มที่ 1 เข็มทิศ ชีิวิต เล่มที่ 2 เข็มทิศชีิวิต ตอน กฏแห่งเข็มทิศ และเล่มล่าสุดเข็มทิศชีวิต ตอน กฎแห่งความสุข ขอยกตัวอย่างบางตอนในหนังสือเข็มทิศชีวิตเล่มแรก
เรื่อง คุณยายเจ้าปัญญา
เรื่องมีอยู่ว่า มีคุณยายคนหนึ่งอาศัยอยู่กับหลานอีกสองคน ทุกวันหลานทั้งสองจะออกไปเที่ยวเล่นสนุกสนานตามห้าง ตามบาร์ โรงหนัง โรงละคร ทิ้งให้คุณยายอยู่บ้านคนเดียว พอคุณยายห้ามปราม หลาน ๆ ก็ตอบว่า "แหมทำงานมาเหน็ดเหนื่อย ก็ขอออกไปหาความสุขบ้างสิ"
กลางดึกวันหนึ่ง หลานทั้งสองกลับถึงบ้าน เห็นคุณยายกำลังก้ม ๆ เงย อยู่หน้าบ้าน ถามได้ความว่า คุณยายกำลังหาเข็มเย็บผ้าที่ทำตกไปหลานทั้งสองถามว่า คุณยายทำเข็มหล่นตรงไหน จะได้ช่วยหาให้เจอ คุณยายรีบตอบทันที "อ๋อ ยายน่ะทำเข็มหล่นตรงหน้าเตียงในห้องนอนจ๊ะ" "อ้าวแล้วยายมาหาตรงนี้ทำไมล่ะจ๊ะ" หลานถาม " ก็ยายเห็นว่า ตรงนี้น่ะไฟมันสว่างดี เผื่อจะเจอได้ง่าย ๆ " เท่านั้นเอง หลานทั้งสองก็ลงนั่งหัวเราะจนท้องแข็ง "ยายจ๋า ยายงงรึเปล่า เข็มหล่นในห้อง แล้วมาหาที่ใต้เสาไฟฟ้าเนี่ยนะ" คุณยายตอบกลับทันที "ทำไมจะไม่ได้ล่ะหลานรัก ก็ทีหลานน่ะ ทำความสุขหล่นหายไปจากใจ ยังไปเที่ยวหาตามผับ ตามบาร์ ตามห้างได้ทุกวัน"
นั่นซินะ เราทำความสุขหล่นหายออกจากใจเราเอง แต่เรากับไปหาความสุขจากคนอื่น การกระทำและคำพูดจากคนอื่น ถ้าสิ่งนั้นมันทำให้เราพอใจ ถูกใจ ก็จะทำให้เรามีความสุข แต่มันอาจจะเพียงชั่วครู่ ชั่วยาม แต่จะมีสักกี่คน ที่ทำให้ตัวเองมีความสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งคนอื่น จะมีสักกี่คนที่จะ " สร้างความสุขได้ด้วยตัวของเราเอง" และถ้าเรารู้จักพอดี พอใจเท่าที่มี เราจะสุขใจเองโดยที่ไม่ต้องหวังพึ่งใคร ก่อนที่จะทำให้คนอื่นมีความสุข เราได้สร้างความสุขให้กับตัวเองหรือยัง แล้ววันนี้คุณได้สร้างอะไรให้ตัวเองมีความสุขหรือยังค่ะ
ยินดีต้อนรับน้องใหม่ใน G2K นะคะ
ความสุขหาได้จากตัวเราเองค่ะ
ชีวิตสอนและให้เรียนรู้ที่จะอดทน และสอนให้เรารักตัวเอง และรักคนที่อยู่รอบ ๆ ตัวเรา
ขอให้มีความสุขกับการใช้ชีวิตนะคะ
ขอบคุณค่ะพี่อึ่ง เมื่อก่อนเคยรักคนอื่น มากกว่าที่จะรักตัวเอง และนับ 1 ที่คนอื่นเสมอ เลยลืมใส่ใจตัวเอง แต่จากนี้ไป ก็จะเริ่มนับ 1 ที่ตัวเอง แล้วค่อยนับผู้คนรอบข้าง 2 , 3 ต่อ ๆ ไป ครึ่งชีวิตแล้วที่ได้เป็น"ผู้รับ" มากกว่าเป็น" ผู้ให้" ต่อไปนี้จะเรียนรู้ที่จะรักตัวเองมากขึ้น เรียนรู้ที่จะเป็น"ผู้ให้"มากกว่า"ผู้รับ"
สวัสดีค่ะ คุณบุษรา
ขอบคุณนะค่ะ ที่แวะมาทักทาย
สุขกาย สุขใจ เช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะ nuaor ขอบคุณสำหรับเรื่องดี ๆ ที่นำมาเล่าสู่กันฟัง เดี๋ยวคราวหน้าจะแวะเวียนมาเยี่ยมใหม่น่ะค่ะ อ๋อ! ลืมขอบคุณที่แวะไปทักทาย ขอให้มีความสุขทุก ๆ วันน่ะค่ะ
ขอบคุณที่เข้ามาทักทายค่ะ ขอให้มีความสุขทุก ๆ วันนะค่ะ