ถึงชีวิตจะสูญเสีย แต่อย่าให้ใจเสียศูนย์
การที่ใครคนหนึ่งมีชีวิตเติบโตขึ้นมาแล้วทำให้ตัวเองมีความสุขทุกขณะได้ ถือว่าเป็นความโชคดีมหาศาลของการเกิด เพราะหากย้อนกลับไปทบทวนอดีตของชีวิตที่ผ่านมา บางครั้งก็ยังแปลกใจว่าเราผ่านปัญหาที่มากมีเหล่านั้นมาได้อย่างไร ยิ่งหากมองไปข้างหน้าของอนาคตที่เหลืออยู่บางครั้งยิ่งทำให้จิตใจเราห่อเหี่ยวและหมดเรี่ยวแรงที่จะก้าวไปเพราะอนาคตที่รออยู่ช่างเต็มไปด้วยขวากหนามเสียยิ่งกะไร
แต่ชีวิตของคนาเราก็ดีอย่างคือ ทุกปัญหาล้วนมีปัญญาคอยเป็นเครื่องสนับสนุนแก้ไขอยู่เสมอ ไม่ว่าปัญหานั้นจะหนักเพียงใด แต่ถ้ามีจิตใจที่กล้าแกร่งและไม่เสียศูนย์ ในการเรียนรู้สิ่งที่เกิดขึ้น ปัญหาที่มีอยู่นั้นก็มักได้รับการคลี่คลายให้จบลง
ชีวิตสำหรับคนที่มีจิตใจดีงาม มีจิตใจที่มองทุกอย่างด้วยความเข้าใจ และเอื้ออารีด้วยเมตตาจิตต่อเรื่องที่ผ่านเข้ามา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น สิ่งเหล่านั้นย่อมไม่สามารถพรากความสดใสไปจากเขาได้ ชีวิตที่เหลืออยู่และกำลังก้าวไปจึงเป็นการก้าวเดินด้วยหัวใจที่ยิ้มได้ และเป็นการก้าวไปโดยมีปํญหาเป็นการสอนชีวิตให้แข็งแกร่งเสมอ การใช้ชีวิตของคนเรานั้น มีความแตกต่างโดยการใช้จิตใจเป็นเกณฑ์วัดความสุขได้ เพราะการที่ใครคนหนึ่งจะมีความสุขได้หรือไม่นั้นบางครั้งทรัพย์สินเงินทองที่มีก็ไม่อาจการันตีได้ว่าจะเนรมิตให้เขามีความสุขได้ หากจิตใจเศร้าหมองแต่ตรงกันข้ามกับคนที่ปรับสภาพใจได้ทุกครั้งที่เจอปัญหา ทุกอย่างที่เลวรท้ายในชีวิตก็สามารถบรรเทาให้เบาบางลง และทำให้เขาสามารถเรียกหาความสุขจากชีวิตได้ไม่ยากนัก
ชีวิตของคนเราก็ไม่ได้มีอะไรติดตัวมาในวันที่เราเกิด แต่ทำใมเราต้องกล่าวว่าเราหมดทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตแล้ว เพราะอย่างน้อยเราก็มีต้นทุนคือชีวิตและลมหายใจที่จะต่อยอดให้เป็นกำไรได้ ถึงชีวิตเราจะเจ็บบ้าง ล้มบ้างในวันที่ก้าวไปในโลกกว้างและผิดหวังจากเป้าหมายที่รอคอย แต่ใช่ว่าเราจะสูญเสียซะทุกอย่าง เราก็ยังมีเป้าหมายใหม่ที่รอคอยการค้นหา ถึงชีวิตจะสูญเสียทุกอย่างไป แต่ถ้าใจยังแกร่งพอและพร้อมที่จะเรียนรู้ ไม่ช้าเราย่อมมีสิ่งใหม่ที่ดีกว่าเดิมเสมอ
ขอให้ทุกคนมีความสุขในการเรียนรู้ชีวิต เข้มแข็งในวันที่ต้องเจอกับปัญหา และขอให้ก้าวข้ามปัญหาเหล่านั้นได้ด้วยใจที่แจ่มใสเบิกบานทุกๆท่านนะคะ
26 ธันวาคม 2552
