ทรัพยากรบนโลกใบนี้มีพอสำหรับมนุษย์แตไม่พอสำหรับคนโลภแม้เพียงคนเดียว
มนุษย์และทรัพยากรธรรมชาติมีความเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดทั้งนี้เพราะทรัพยากรธรรมชาติเป็นสิ่งที่เอื้ออำนวยประโยชน์ได้รับปัจจัยสี่ได้แก่ อาหาร ยา เครื่องนุ่งห่ม และที่อยู่อาศัย แต่ในขณะเดียวกันการกระทำของมนุษย์เองได้ส่งผลกระทบต่อทรัพยากรธรรมชาติและเนื่องจากความจำกัดของทรัพยากรธรรมชาติรวมทั้งการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรได้มีผลทำให้เกิดการแก่งแย่งในการใช้ทรัพยากรธรรมชาติจึงส่งผลทำให้ทรัพยากรธรรมชาตินั้นมีอยู่อย่างจำกัดไม่ได้มีเพียงพอหรือมากเกินสำหรับคนที่ไม่รู้คุณค่า
ทรัพยากรธรรมชาติ หมายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเองหรือมีอยู่ตามธรรมชาติและสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการดำรงชีวิตของมนุษย์ได้ ทรัพยากรธรรมชาติมีอยู่หลายอย่างไม่ว่าจะเป็น น้ำ ป่าไม้ หรือ แม้แต่แร่ธาตุ ทรัพยากรธรรมชาตินั้นสามารถแยกออกได้เป็น 2 ประเภท คือ
- ทรัพยากรธรรมชาติที่ใช้แล้วหมดไป ได้แกทรัพยากรธรรมชาติที่เราใช้แล้วไม่สามารถที่จะสร้างมาได้อีกซึ่งจะใช้เวลานานมากจึงจะกลับมาเหมือนเดิม
- ทรัพยากรธรรมชาติที่ใช้แล้วมีการหมดเปลือง ได้แก่ ทรัพยากรที่ใช้แล้วถึงแม้จะหมดเปลืองแต่สามารถที่จะเสริมสร้างขึ้นมาใหม่ได้ เช่น ป่าไม้ แสงแดด ลม น้ำ เป็นต้น ทรัพยากรบนโลกของเรานั้นถึงแม้จะมีอยู่มากมายหลายชนิดมีทั้งทรัพยากรที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติหรือทรัพยากรที่มนุษย์สร้างขึ้นซึ่งทั้งสองอย่างก็ล้วนแล้วแต่ตอบสนองความต้องการความพึงพอใจของมนุษย์ทั้งสิ้น ถ้าเราไม่รู้จักการใช้ที่รู้คุณค่าแล้วแต่ให้ทรัพยากรที่มีอยู่นั้นมีมากเพียงใดก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของมนุษย์ได้หมดเพราะมนุษย์เป็นบุคคลที่ไม่รู้จักพอต่อให้มีมากมนุษย์ก็ใช้มากตามเพราะเช่นนั้นทรัพยากรเป็นสิ่งที่มีคุณค่ากับมนุษย์มากที่สุดมนุษย์เราก็ควรที่จะต้องรู้จักใช้อย่างประหยัดเพราะถึงแม้ทรัพยากรที่มีอยู่จะสามารถเสริมสร้างขึ้นมาได้แต่ระยะเวลาที่เราจะเสริมสร้างนั้นจะต้องใช้เวลาที่ยาวนานมากและสิ่งที่เราเสริมสร้างขึ้นมานั้นจะสามารถทดแทนสิ่งที่เราใช้ไปหรือไม่เพราะสิ่งที่ธรรมชาติสร้างมาเป็นสิ่งที่ดีสำหรับมนุษย์ทุกคน
ทรัพยากรธรรมชาติเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับมนุษย์ทุกคนบนโลกใบนี้ถ้าโลกใบนี้ไม่มีทรัพยากรธรรมชาติการดำรงชีวิตของคนเราอาจไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ เพราะมนุษย์เราใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ในโลกใบนี้ในการดำรงชีวิตหรือใช้เป็นปัจจัย 4 ที่สามรถทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้ถ้าคนเราไม่รู้จักการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์มากที่สุดหรือใช้กันอย่างสิ้นเปลืองไม่รู้จักการประหยัดก็อาจทำให้ทรัพยากรที่มีอยู่ในโลกนี้อาจหมดไปได้โดยไม่สามารถเกิดขึ้นมาอีกได้ เพราะเช่นนั้นคนเราทุกคนจะต้องรู้จักการใช้อย่างประหยัดไม่เป็นคนเห็นแก่ตัวว่าโลกใบนี้ ทรัพยากรนี้ เป็นของตนเพียงผู้เดียวการที่เราไม่รู้จักประหยัดต่อให้บนโลกนี้มีทรัพยากรมากเพียงใดก็ไม่สามารถมีให้ใช้ได้เพียงพอตามความต้องการของคนที่เห็นแก่ตัวหรือคนที่มีความโลภเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมไม่คำนึงถึงบุคคลอื่นว่าเขาเดือดร้อนต่อการกระทำของตนมากน้อยเพียงใด ไม่สนใจว่าคนที่เหลืออยู่หรือคนที่เกิดขึ้นที่หลังจะอยู่กันอย่างไรกับโลกใบนี้ถ้าโลกใบนี้ไม่มีทรัพยากรธรรมชาติทีจะใช้ในการดำรงชีวิตหรืออาศัยปัจจัยหลักในการผลิตเป็นปัจจัย 4 ที่มนุษย์จำเป็นที่จะต้องใช้มัน เพราะเช่นนั้นต้องให้ทรัพยากรธรรมชาติมากเพียงใดก็ไม่สามารถเพียงพอสำหรับคนโลภแม้เพียงคนเดียว เพราะคนโลภเป็นคนที่ไม่รู้จักคำว่าพอต่อให้มีมากก็ใช้มากเพราะเขาถือว่าโกยได้ต้องรีบโกยเพราะทรัพยากรเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับพวกเขา เพราะเช่นนั้นคนทุกคนต้องรู้จักคำว่าพอ เพื่อที่จะทำให้ทรัพยากรธรรมชาติบนโลกใบนี้มีเพียงพอสำหรับทุกคนและจะต้องรู้จักประหยัด รู้จักคุณค่า รู้จักการปลูกทดแทน ถ้าทุกคนบนโลกรู้จักคำพวกนี้ ต่อให้ในโลกนี้มีคนมากเพียงใด ก็สามารถใช้ทรัพยากรได้อย่างเพียงพอตามความต้องการของมนุษย์ในโลก
ดีค่ะ