ปางจำปี

สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุกท่าน

ก่อนอื่นต้องขอแนะนำตัวก่อนนะค่ะพวกเราเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้-เชียงใหม่ค่ะ  สาขานิเทศศาสตร์บูรณาการ  คณะศิลปศาสตร์  ซึ่งได้มีโอกาสได้มาศึกษาท้องถิ่น  ในรายวิชาท้องถิ่นศึกษา  ที่หมู่บ้านปางจำปีค่ะ

วันนี้กลุ่มของพวกเราได้มาประเดิมบันทึกแรกเกี่ยวกับการไปใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านปางจำปี  เป็นเวลาสองวันหนึ่งคืนค่ะ

หลายท่านอาจจะยังไม่เคยรู้จักปางจำปีมาก่อน  แต่ถ้าท่านติดตามบล็อกของพวกเราล่ะก็  ท่านอาจเหมือนเป็นคน ๆ  หนึ่งในหมู่บ้านปางจำปีเลยก็ว่าได้

 

วันที่ 12  ธันวาคม  2552

ในตอนแรกนั้นพวกเราได้ตื่นกันตั้งแต่ตีห้าเลยค่ะเพื่อมาเตรียมตัวที่จะเดินทางไปหมู่บ้านปางจำปี  หมู่ที่ 7 ตำบลห้วยแก้ว  อำเภอแม่ออน  จังหวัดเชียงใหม่  ใช้เวลาประมาณ 50 นาทีก็ถึงหมู่บ้าน  หนทางช่างน่าอัศจรรย์ใจเหลือเกินเหมือนไปเล่นแบล็คแคนยอนที่ดรีมเวิลด์อย่างไงอย่างงั้น  แบบว่าลงรถแทบยืนไม่ตรงเลยค่ะท่านผู้อ่าน


เราเดินทางโดยรถเขียวค่ะ

 

 

เมื่อพวกเราเดินทางถึงจุดหมาย  ก็มีผู้ใหญ่บ้านและคณะผู้นำมาต้อนรับกันที่ศาลาวัด  หลังจากที่เราทำความเข้าใจสภาพของหมู่บ้านนั้น(ถึงแม้จะยังเข้าใจไม่มาก)  เราก็ออกไปสัมภาษณ์คนในชุมชนปางจำปี  ก็จะมีบางกลุ่มที่จะเข้าป่าไปหาข้อมูล  คนแรกที่เราสัมภาษณ์ก็เป็นคนชรา  ได้ฟังเรื่องราวจากคุณลุงมากมายเลยค่ะ    (สำหรับรายละเอียดเราจะเอามานำเสนอให้ทุกท่านในครั้งต่อไปสำหรับวันนี้ฟังไปคร่าวๆก่อนนะคะ)  เราใช้เวลาสัมภาษณ์คนในหมู่บ้านตั้งแต่ 10 โมงจนถึงบ่าย 2 แล้วก็เดินไปยังที่พัก ไกลถึง 2 กิโลเมตรเลยค่ะส่วนทางขึ้นก็ชันอีกทำเอาหมดแรงเหมือนกัน  แต่พอไปถึงที่พักของเราความเย็นก็เริ่มมาสัมผัสกับผิวเลยค่ะ  แต่พวกเราก็ไม่ได้สนใจกับความเย็น  รีบเปลี่ยนชุดแล้วกระโดดลงน้ำตกไปเลยค่ะ


เล่นน้ำที่ห้วยแม่ลายน้อยข้างๆที่พักค่ะ

 

น้ำนี่เย็นจับใจจริงๆ  แต่ที่เย็นกว่านั้นก็คือ  น้ำที่เราใช้อาบกันเหมือนกับเอาน้ำแข็งมาแช่เลย  อาบไปสั่นไป !!

หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วเราก็ไปกินขันโตกกันค่ะ  อาหารอร่อยมากเลยแม่บ้านที่นี่ฝีมือดีมากเลยค่ะ  รับรองว่าใครมาก็จะติดใจ  ทานข้าวเสร็จเราก็ขึ้นมาบน โฮมเสตย์ที่พักของเรา  อากาศเริ่มหนาวลงเรื่อย ๆ  จนต้องใส่เสื้อกันหนาวหนา สองชั้นเลยค่ะ  แต่กลางบ้านเค้าก่อไฟไว้ตามภูมิปัญญาของท้องถิ่น  คืนนั้นเราก็มาสรุปงานกันหลังจากที่เราได้ไปหาข้อมูลมา  มีอาหารว่างอันโอชะก็คือ  ข้าวหลามนั่นเอง  อร่อยมากเลยค่ะเข้ากับบรรยากาศเลย  ข้าวหลามอุ่น ๆ  อากาศเย็น ๆ  ผ้าห่มหนา ๆ  สบายในอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก  แถมยังได้เห็นดาวชัดอีกเพราะไม่ค่อยมีแสงไฟค่ะ  ก่อนที่พวกเราจะเข้านอนก็ได้มีอาหารอันโอชะอีกอย่างหนึ่งก็คือ มาม่า  นั่นเองที่พวกเราอุตส่าห์แบกหม้อหุงข้าวไป  หลังจากทานเสร็จเราก็บอกราตรีสวัสดิ์กันค่ะ

 

วันที่  13  ธันวาคม  2552

เช้านี้อากาศช่างเป็นใจให้อยู่ใต้ผ้าห่มเหลือเกิน  ดูเหมือนว่าพวกเราจะไม่ยอมตื่นกัน  อาจารย์อ้อมทิพย์  อาจารย์ผู้สอนของพวกเราเองค่ะ  ก็เลยมาปลุกตอน 07.20 น.  แต่กว่าเราจะทำธุระเสร็จก็เกือบ 09.30 น.  แต่พวกเราก็อาบน้ำกันนะ  ถ้าท่านผู้อ่านได้มาเที่ยวที่นี่จะไม่อาบน้ำเราก็ไม่ว่ากันนะค่ะ  เพราะน้ำก็อย่างที่บอกไปว่าเย็นเจี๊ยบเลย  พอทานอาหารเช้าเสร็จเราก็ได้ไปหาข้อมูลเพิ่มจากคณะผู้นำหมู่บ้านค่ะ  พอถึงบ่ายโมงเราก็ได้มีโอกาสไปทำวังปลากันค่ะ 


ทำวังปลาเสร็จก็เลยเล่นน้ำกันค่ะ

 

สำหรับรายละเอียดโปรดติดตามกันในตอนหน้าแล้วกันนะค่ะ  หลังจากที่ทำวังปลาเสร็จเราก็เล่นน้ำแล้วแต่งตัวกลับเข้ามาในมหาวิทยาลัยกันค่ะ  น่าเสียดายเหมือนกันนะค่ะที่มีเวลาสั้น ๆ  แต่ก็ถือว่าสนุกดีค่ะ

การไปหาข้อมูลของเราครั้งนี้ไม่เหมือนการทำงานเลยค่ะ  เรียกว่าไปออกไปพักผ่อนจะดีกว่า  ถือว่าเป็นทริปดี ๆ  จากอาจารย์ของเราค่ะ

 

ขอขอบคุณ
รองศาสตราจารย์อ้อมทิพย์  เมฆรักษาวนิช แคมป์  อาจารย์สอนรายวิชา ท้องถิ่นศึกษาของพวกเราค่ะ

พี่หนึ่ง  พี่เลี้ยงใจดีที่คอยดูแลเรา  คอยเก็บภาพสวยๆจากการทำกิจกรรม

พี่กบ  เจ้าหน้าที่จาก สกว.แม่โจ้  ที่คอยให้ข้อมูลและคำปรึกษาดี ๆ

และสุดท้ายชุมชนปางจำปีที่ทำให้เราได้มีโอกาสเข้าไปศึกษาเรื่องราวดี ๆ  นะค่ะ

 

 

 

 

เขียนโดย

สถิตย์  สายหล้า

รหัส 5214101373