ไม่อาจลืม
...รู้สึกเหมือนบางส่วนของหัวใจหายไป
สงสัยลืมไว้...ที่ไหนสักแห่ง
เด็กน้อยคนนั้น...ได้หยิบและขโมยมันไป
หลังจากงานเลี้ยงฉลองหนึ่ง.......
ไม่สิ...ฉันได้สังเกตเห็นบางอย่าง....ที่มากกว่านั้น
ดูเหมือนว่าเกือบทุกคนในงานนั้น...
ได้แอบหยิบมันไปด้วยในความเงียบ
ภายใต้เสียงอึกทึกครึกโครม....
ของการสนทนาและหัวเราะกัน...
แต่เมื่อฉันกลับมาทบทวนอีกหลายครั้ง...
ฉันก็รู้สึกแปลกใจและสับสนว่า...
มีการแอบหยิบไปจริงๆหรือ
หรือว่าหัวใจที่ไม่เคยเชื่องของเราต่างหาก
ที่ติดตามทุกคนไป...
เพราะฉันเอง...ก็แอบเก็บ
บางส่วนของหัวใจหลายดวงเหล่านั้น...กลับมาเหมือนกัน
มาแทนที่บางส่วนที่หายไป...ในจำนวนที่มากกว่าเดิม
เป็นของขวัญที่มีค่าหรือของฝากหายาก
เนื่องด้วยความสวยสดงดงามของมัน
จนต้องดูแลและเก็บไว้ในกล่องแก้ว ณ ห้องหัวใจ
แล้วผนึกมันไว้ด้วยความทรงจำ...ไม่อาจลืม
