เล่าเรื่อง

 

 

 

วันหยุดประสัปดาห์ ซึ่งกับวันพ่อแห่งชาติพอดี วันนี้อยู่ที่หอ.. รู้สึกว่าเพลียๆอย่างไรก็ไม่รู้เลย  เอาของยัดลงกระเป๋า แล้วก็มาที่คณะ มาดูนักศึกษาจัดโครงการ และจัดบอร์ดให้ความรู้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ใกล้ตัว เป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่ง

มาทั้งที่สิ่งที่ไม่พลาด พางานมาด้วย ได้ทำงานค้างๆ เสร็จไป 3 งานเลย ดีเหมือนกัน ถ้าหออยู่งานคงช้าแน่ เพราะมันไม่ค่อยมีความรุ้สึกที่อยากทำงานสักเท่าไร เป็นปกติไปแล้ว การทำงานจะให้ดีต้องมาทำที่คณะ แม้จะเป็นวันหยุดก็ตามที่ มันก็ช่วยให้เรามีแรงกระตุ้นที่อยากจะทำงานให้เสร็จมากขึ้น

พอทำงานไป 3-4 ชั่วโมงอาการล้า  ง่วงบ้าง ปวดนี้บ้าง ต่างๆนานา เลยต้องพัก ไปดูนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์กำลังทำงานวิจัยสำหรับสารนิพนธ์ของตัวเอง

ซึ่งปีนี้จะมีนักศึกษาคณะ รุ่นแรก สำหรับหลักสูตร ว.ทบ. สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ จะรับปริญญา เกือบๆ 20 คน เป็นนักศึกษาหลักสูตรนานาชาติด้วย รุ่นแรกของคณะ

แต่สำหรับสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ จะจบปีนี้ 2552 เกือบ 20 คน เช่นกัน ซึ่งอยู่ในช่วงของการทำสารนิพนธ์, หัวข้อพิเศษ ซึ่งมาทำแลบเกือบทุกวันที่ว่างและไม่มีการเรียนการสอนและเวลาที่ห้องแลบว่าง เลยทำให้เทอม 2 นี้ห้องแลบ จะไม่ค่อยว่างและวันหยุดก็เช่นกัน ไม่ว่างเช่นกัน ผมว่า 2 ปีที่ทำงานปีที่ 3 รู้สึกว่าไม่ค่อยเหงาสักเท่าไรแล้ว เพราะมีนักศึกษาที่คณะตลอด

ยิ่งคณะอยู่ไกลกว่าเพื่อนด้วย ถ้าไม่มีเรียนเด็กก็จะไม่ค่อยมี ถ้าวันเรียน นศ.ก้เรียนตึกอื่นเป็นส่วนใหญ่ในรายวิชาที่เป็นวิชาทั่วไป ที่ไม่ใช้วิชาที่ต้องเรียนห้องปฏิบัติการ

แต่ที่แน่ๆ งานเสร็จ ไปหลายงาน และวันนี้ได้ออกกำลังเสียที่ เพราะฟ้าโปร่งไร้เมฆ น่าวิ่งมาก ต้องเตรียมตัวนิดหน่อยหลังจากห่างหายลู่วิ่งไปเกือบ 3 เดือน และเตรียมพร้อมสำหรับการมาตรวจโครงการ คนตานี ไร้พุ่ง ที่จะมาติดตามว่าพุ่งยุบไปแล้วเท่าไร หรือเพิ่มมามากขึ้น ต้องฟิต เพื่อทันการมาตรวจในสัปดาห์หน้า