การสอนเนื้อหาที่เข้าใจยาก นามธรรม จำเป็นยิ่งที่ครูต้องใช้การบูรณาการเนื้อหาให้เชื่อมโยงกับวิถีชีวิต และประสบการณ์เดิมที่นักเรียนมี จึงจะช่วยให้เด็กเกิดการเรียนรู้ได้ดี
การสอน แบบกล้าสอน ที่ ผมขอนำมาเล่าแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวันนี้ นั้น เป็นการสอนที่ไม่ได้ยึดติดทฤษฎีอะไร แต่ก็ได้ทดลองใช้กับนักเรียนมาแล้วหลายรุ่น และก็พบว่า ได้ผลดี นักเรียนสามารถเข้าใจเรื่องที่ยาก และเป็นนามธรรมได้ง่ายและดีขึ้น ซึ่งจะเรียกว่า การบูรณาการเชื่อมโยงผ่านวิถีชีวิต ผ่านประสบการณ์ ที่นักเรียนมี จากนั้นก็ใช้วิธีการสรุปด้วยภาพ ให้เกิดภาพในใจ ในลักษณะโมเดล เช่น
-วิชาฟิสิกส์ สอนเรื่องแรงเชื่อมแน่นและแรงยึดติดก็บูรณาการไปถึงการต่อตัวกันข้ามกำแพง
-วิชาดาราศาสตร์สอนเรื่องการกำเนิดเอกภพก็บูรณาการไปถึงการจุดปั้งไฟ (ที่ชุมชนมีประเพณีบุญตั้งไฟ) หรือการเป่าลูกโป่ง สอนเรื่องโครงสร้างของโลก เหตุการณ์แผ่นดินไหว หรือภูเขาไฟระเบิด ก็บูรณาการไปถึงการต้มไข่บนเตาถ่าน ได้ โมเดล “หม้อต้มไข่”
-วิชาชีววิทยาการสรุปเรื่องโครงสร้างของเซลล์ก็บูรณาการไปถึงถ้วยขนมบัวลอยไข่หวาน จนได้โมเดล “บัวลอยไข่หวาน” (นักเรียนหลายคนเคยกิน)
การที่ผม "กล้าสอน" แบบนี้มันเกิดจากการฉุกคิดของครูที่ต้องฉลาดที่จะดึงเอาประสบการณ์ บริบทใกล้ตัวนักเรียนมา การเรียนรู้ที่เกิดขึ้นก็จะเป็นการเรียนรู้ที่มีความหมาย
ขอเพียงแต่ครู กล้าที่สอน อะไรใหม่ ๆ กล้าที่จะนอกกรอบจากความคิดเดิม แล้วเด็กของเราก็จะกล้าคิดเช่นกัน
สวัสดีค่ะ