ปล่อยหัวใจดวงน้อยลอยละล่อง

เลาะเลี้ยวท่องห้วงหาวสุดดาวเหนือ

หอบธารรื่นชื่นฝันมาปันเจือ

หากใจเชื่อตรงกัน.....จักพลันพบ

คลี่ดอกสุขที่เคยรำเพยกลิ่น

ซับธารรินลิบลี้ที่ตาสบ

คืออณูเนื้อใจไร้ทำนบ

วิมานลบลับฟ้า...ไกลตาแล้ว

สวนสวรรค์ลี้ลับสลับโศก

ฤ  หล้าโลกโยกกลับสลับแถว

โอบกอดซบดาวไว้กลับไร้แวว

หรืออาจแคล้วคลาดกันนิรันดร์กาล

หมายโยงใจไล้เรียวกับเคียวฟ้า

ฝังเหว่ว้าคนจรก่อนล่วงผ่าน

ระฆังทองหยอกฉายระบายลาน

ปิดตำนานแสงนวล...ชวนปวดร้าว

เกลี่ยดอกโศกร่วงลานสะท้านภพ

เซ่นสมทบหมื่นวันอันเหน็บหนาว

คลี่แพรฟ้าห่มใจคืนไร้ดาว

อาจเกี่ยวน้าวใจคนึง....คิดถึง...ใคร