เกือบหมดปีอีกแล้วหรือนี่
ได้เวลารื้อโต๊ะเคลียร์พื้นที่รองรับปีต่อไป
เปิดสมุดบันทึกเรื่องราวหลากหลายดูว่ายังไม่ได้ทำอะไรอีกบ้าง โอ...ตกค้างมากมาย
สมุดบันทึกที่พกติดตัวไปเข้าร่วมกิจกรรมประชุม สัมมนา ฝึกอบรม
“นี่อะไรกัน เรายังไม่ได้หยิบสาระที่คัดเก็บไว้มาใช้ทำอะไรหรือต่อยอดตั้งมากมาย...ตายละวา...”
เพราะมัวยุ่งอยู่ มัวแต่บอกว่า ไว้ก่อน ประเดี๋ยวก่อน ลืมไปเลยสินะว่า “เวลา” งวดลงทุกทีๆ แล้ว
เปิดสมุดบันทึกเล่มหนาตรงหน้า จดบันทึกอะไรไปบ้างในรอบปีนี้
พลิกดู ดูรึ...เจอทั้ง ความรู้ ความไม่รู้ ความได้รู้ ความดี ความไม่ดี ความสุขและความทุกข์
มีเรื่องใหม่ที่จดหมายเหตุไว้ว่าต้องรู้ต่อยอดต่อไปให้ได้
และมีเรื่องเศร้าในหน้าที่การงานที่ต้องจดไว้จำเป็นบทเรียน (แต่ไม่ถึงขนาดแค้นฝังหุ่นหรอกน่า...ฮิฮิ ไม่ได้อยากเป็นคนพิเศษ แต่ก็ไม่อยากเป็นคนไม่สำคัญ)
หน้าที่ทุกวันนี้ เราทำอะไรอยู่ คิค คิด คิด ติ๊กต๊อกๆๆ
เสร็จแล้ว ยิ้มอยู่ตรงมุมปาก ยั้ง...ยังเก็บไว้ข้างใน ยังไม่ถึงเวลาของเรา...!
ก็ไม่เป็นไร “เวลา” ยังเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ เราเองก็ใช่ว่าจะหยุดอยู่กับที่เสียเมื่อไร
เมื่อยังไม่สามารถทำบางอย่างบางประการตามที่ปรารถนา ก็จะสั่งสมประสบการณ์ตามรายทางที่เดินผ่านไปก่อน
บางตอนในสมุดบันทึกเรื่องงานเล่มที่กำลังจะหมดวาระการทำงานในหน้าที่ ยังไม่หมดอายุ เพราะเราได้สร้างคุณค่าให้แก่มัน (ตอนนี้พามันกลับไปอยู่ที่บ้านแล้ว) หน้าที่ของสมุดบันทึกเล่มนี้แค่เก็บรายละเอียดการประชุม สัมมนา ฝึกอบรม โดยเฉพาะในคราวจัดอบรมกระบวนกรที่มีท่านอาจารย์หมอJJ ที่ฉันเคารพนับถือ ท่านบอกไว้หลายประโยค เด็ดๆ ทั้งนั้น
ลองดูตัวอย่างตรงนี้สิ
“นมบูด น้ำเสียได้ (ไม่เชื่อดูวันหมดอายุที่ขวดน้ำ) แต่ เรียนรู้ไม่มีบูด”
“ถ้าเราเป็นเพื่อนเขา เขาจะเป็นเพื่อนเรา ถ้าเราจะเป็นเจ้านายเขา เขาก็จะเป็นลูกน้องเรา”
“น้ำคำ... น้ำฝน น้ำมนต์ น้ำกรด..ชะโลมรดใจ” เลือกเอาเอง...
3 ประโยค ถูกเด็ดมาเก็บไว้ในสมุดบันทึก
รอการตกผลึกที่หนักแน่นกว่าที่ฟังปุ๊บเข้าใจปั๊บ
บันทึกเรื่องสมุดบันทึกเสร็จแล้ว...
คิดได้อะไรต่อไป
คิดว่า ยังมีอีกหลายอย่างที่อยากทำ
เปิดหน้าอื่นๆ ต่อ ยิ่งพบเครื่องหมายดอกจัน ฟันหนู ปากกาสีสะท้อนแสง บอกว่ารอการกลับมาทบทวน
แต่จนป่านนี้แล้ว เกือบจะหมดปี
สมุดบันทึกเล่มนี้เห็นทีจะต้องต่ออายการใช้งาน
(แล้วมันจะเป็นเหมือนดินที่พอกหางหมูไหมเนี่ย)
สวัสดีค่ะพี่ดาว..อีกเดือนเดียวนะคะรวดเร็วมากวันเวลา..ก็จะผ่านไปอีกปี..ชอบจัง..“นมบูด น้ำเสียได้ (ไม่เชื่อดูวันหมดอายุที่ขวดน้ำ) แต่ เรียนรู้ไม่มีบูด” น้องนำป้ายสัปดาห์หนังสือติดที่รั้วหน้าโรงเรียน..ถ่ายรูปไว้ด้วย..แต่ยังไม่ได้เอาออกมาลงในเครื่องค่ะ..จะพยายามลงภาพอีกครั้งค่ะ..ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูrinda
ขอบคุณมากมากค่ะ สัปดาห์หน้ารีบสอนการบ้านเด็กๆ นะคะ มีรายการน่าสนใจรออยู่ใน มช. มากมายเลยค่ะ เลือกไปไม่ถูกแน่ๆ
(ยังไม่ได้รวมงานนอกรั้ว มช.) แต่อย่างไรอย่าลืมงานหนังสือนะคะ
ให้กำลังใจครับ
และขอบคุณที่ไปร้านผม 2 ครั้งแล้วครับ
สวัสดีค่ะหลานTontheChef
เรียกตามป้าเขี้ยวนะคะ ขอบคุณค่ะ อาหารอร่อยสุดยอดเลย พี่(อันนี้ไม่เป็นน้านะคะ) ชอบขนมบราวนี่ค่ะ อุ่นๆ จากเตา สุดยอด