จุดตะเกียงให้ชีวิต

จุดตะเกียงให้ชีวิต

ในวันที่พ่ายแพ้  สูญเสียและเจ็บปวดกับอะไรบางอย่าง

น้ำตาที่รินไหลอยู่จะทำให้เรารู้สึกจมอยู่กับวันคืนที่โหดร้าย

อยู่กับความทรงจำที่เฆี่ยนตีและหวดโบยอย่างไม่ยั้งมือ

จับเราเหวี่ยงไปอยู่ในโลกที่มืดมิด  มองไม่เห็นทางและไม่มองเห็นใคร

นาทีนั้นเราอาจจะหวาดกลัว  ท้อแท้  และสิ้นหวัง

จนลืมนึกไปว่าเราทุกคนเกิดมาพร้อมกับตะเกียงของชีวิต

ที่จะนำทางเราออกไปจากความมืดมนแห่งค่ำคืน

และความหม่นมัวจากเมฆหมอกแห่งพายุ

ตะเกียงนั้นก็คือ  " ความหวัง "

ความหวังที่จะนำทางให้เราพบหนทางที่สว่างขึ้นเรื่อย ๆ

สร้างกำลังใจให้เราก่อรูปก่อร่างความฝันอีกครั้งหนึ่ง

ความหวังจะช่วยเตือนสติว่าโลกไม่ได้มีเฉพาะด้านมืด

ยังมีด้านสว่างให้เราอยู่

และเรากำลังจะไปถึงในเวลาอันใกล้นี้

เช่นนั้นแล้วจึงไม่มึความจำเป็นอะไรที่จะต้องกลัว

ในวันที่โลกมืดมิด  วันที่ฟ้ามืดครึ้มด้วยลมฝนแห่งพายุ

เพราะนั่นแหละ

จะเป็นสัญญาณที่ดีที่จะบอกเราว่า

... ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องจุดตะเกียงให้ชีวิตซะที ...