ทุกวันเสาร์ปลายเดือน มีประชุมสภา มช. ที่เชียงใหม่   ถ้าไม่ติดงานจำเป็นอย่างอื่น ผมจะเดินทางไปค้างคืนวันศุกร์ล่วงหน้า เพื่อจะได้ไม่ต้องตื่นแต่เช้ามากในเช้าวันเสาร์   และเพื่อจะได้ออกไปวิ่งหรือเดินออกกำลังและชมบ้านเมือง


          เช้าวันที่ ๓๑ ต.ค. ๕๒ ผมออกเดิน (เร็วๆ เพื่อออกกำลัง) จากโรงแรม Kantary ไปตามถนนนิมมานเหมินทร์   ที่เมื่อคืนก่อนผมนั่งรถผ่าน เห็นได้ชัดเจนว่าเป็นถนนที่กลางคืนคึกคักมาก   มีคนบอกว่าเป็นถนนที่ตอนค่ำน่ามาเดินเที่ยว   มีของดีๆ ที่เป็นของพื้นเมืองชั้นดีขาย

           ที่โรงแรมรินคำ ซึ่งอยู่ตรงสี่แยกรินคำ   ปลูกต้นไม้สวยมาก   ผมจึงถ่ายไว้เอามาให้ลูกสาวและป้าดู   เขาชอบปลูกไม้ดอกไม้ประดับเป็นงานอดิเรก   ที่ริมถนนมีร้านหมูปิ้งหลายร้าน ร้านหนึ่งชื่อ ร้านหมูปิ้งคุณพ่อ มีคนขาย ๑ คน คนปิ้งถึง ๒ คน   มีรถยนต์และจักรยานยนต์มาแวะซื้อไม่ขาดสาย   ผมกลับมาเล่าให้ลูกสาวฟัง เขาบอกว่าเคยไปซื้อกินด้วย อร่อย

          ตรงข้ามกับโรงแรมรินคำ เป็นลานใหญ่และสวยงาม   ข้างในมีร้านข้าวซอยเส้นนวล   น่าจะอร่อย ผมบอกลูกสาวให้ไปลองชิม   เพราะในไม่ช้าเขากับป้าจะไปพักที่โรงแรมรินคำ 


          ผมเดินผ่านบ้านหลังหนึ่ง ที่มีบริเวณกว้างพอควร  สะดุดตาที่ต้นไม้มืดครึ้ม   นึกในใจว่าเจ้าของคงจะมีรสนิยมในเรื่องต้นไม้เหมือนผม   จึงถ่ายรูปไว้   ผมนึกในใจว่าบ้านนี้น่าอยู่แม้จะไม่โอ่โถง   ผมเดาว่าเสียงดังจากรถบนถนนคงจะถูกใบไม้ดูดเสียงไว้มาก

          กะว่าจะหาโอกาสพาสาวน้อยไปเที่ยวบ้าง   ตกลงกันว่าจะไปเดือน ก.พ. ๕๓

 

วิจารณ์ พานิช
๑ พ.ย. ๕๒

ดอกไม้งามที่โรงแรมรินคำ

 

 

 

ต้นไทรใหญ่ที่ลานตรงข้ามโรงแรมรินคำ ร้านข้าวซอยเส้นนวลกางเต๊นท์ขายอยู่ใต้ต้นไทร

 

ปาล์มขวดงาน ๓ ต้น ที่หัวมุมโรงแรมรินคำ ต้องใช้เวลา ๑๐ ปีจึงจะได้ต้นโตขนาดนี้

 

ร้านหมูปิ้งคุณพ่อ ขายริมถนนยามเช้า ลูกสาวบอกว่าข้าวเหนียวห่อใบไม้อร่อย

 

ลักษณะดอกแล้ต้นเหมือนต้นบานเย็น แต่นี่บานตอนเช้า

 

ดอกพวงแก้วมณี