กล้วยไม้ออกดอกช้าฉันใด ...การศึกษาเป็นไปเช่นนั้น
หลายคราวที่มีผู้คนก่นว่า เด็กในระบบที่ค่อยสนใจเรียน หรือกำลังจะมีปัญหาด้านการเรียน มักถกสังคมก่นว่า ยังไงก็ต้องมาเรียน กศน. หรือที่เรียนไม่จบ ยังไงก็ต้องมาเรียน กศน.
หลายคำกล่าวที่ค่อนข้างจะทำร้ายจิตใจของคนฟังอยู่บ้าง ก็ต้องทำใจ เมื่อเราเป็น กศน.ที่ต้องรองรับเอาปัญหาต่าง ๆ จากเขาเหล่านั้น มาจัดการต่อ พัฒนาคนที่เขาผิดหวังมาด้วยความรัก และสร้างความศรัทธา กระตุ้นเตือนเพื่อให้เขาเหล่านั้นสู้ต่อ ด้วยความรู้ ความสามารถ ที่ปิดบังซ่อนเร้น ให้เขาสามารถค้นหาตัวเองได้เจอ แล้วสามารถยืนขึ้นและก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นคงตลอดเส้นทาง โดย เราชาว กศน.จะคอยเป็นกำลังใจตลอดเส้นทางที่เขาเดิน คนแล้ว....คนเล่า
หลายคนที่ประสบความสำเร็จ กลับมาบอก มาเล่าให้ฟัง ครู กศน.แม้ตำแหน่งน้อยด้อยค่า ก็ภูมิใจหนักหนาที่ศิษย์เก่าเราได้ดี
ผมว่าการจัดการของระบบเขาดีจุดมุ่งหมายก็ดีแต่น่าจะเป็นการปฏิบัติตัวของผู้เรียนที่ทำให้สังคมมองว่าการศึกษานอกโรงเรียนเป็นหนทางการศึกทางเลือกที่นักเรียนเรียนในระบบปกติไม่ได้ไปเรียน แต่ครู กศน. ก็คือผู้ให้ความรู้ให้แนวทางสู่ความสำเร็จ ผมว่าใครว่าอย่างไรมันไม่สำคัญ มันอยู่ที่ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่มากกว่าใช่ไหมครับ.....เป็นกำลังใจให้ครับ