จะโชคดีกว่านั้นก็คือ ได้มีโอกาสพบคนที่ชิงชังกัน

  ไม่ใช่ชื่อเรื่องละคร ที่โด่งดังและจบไปแล้ว แต่ชิงชัง เป็นสิ่งที่ใครก็ไม่อยากได้รับ แต่ ชิงชังก็ไม่มีวันจบไปจากโลกนี้เสียที

เป็นเพราะกรรมเก่าบันดาล หรือเหตุการณ์พาไปก็ไม่รู้ บางคนชิงชังกันตั้งแต่แรกพบ แค่สบตากัน สายที่ไม่สัมพันธ์ซึ่งร้อนเป็นไฟ ก็แลบเลียฝ่ายตรงข้าม ราวกับจะเผาผลาญ ไม่อยากให้คนที่ตนชิงชัง มีที่ยืนอยู่บนโลกนี้ ทั้งที่ต่อหน้าและลับตาก็ตาม เป็นความรู้สึกสุดโต่งอีกชนิดหนึ่ง ที่เข้าสิงจิตใจคนเราได้ และมีกำลังบังคับเจ้าตัวอย่างไม่น่าเชื่อ

  คำกล่าวที่ว่า ชาตินี้ได้พบคนที่รัก ที่พอใจ ก็ถือเป็นโชคดีมากๆแล้ว แต่ที่จะโชคดีกว่านั้นก็คือ ได้มีโอกาสพบคนที่ชิงชังกัน ก็จะได้มีโอกาส อโหสิกรรมกันเสียที ไม่ต้องติดตามกันไป ไล่ล่าจองล้างกันอีก ในชาติอนาคต ทั้งที่เตรียมใจ และรู้แล้วว่า ควรทำอย่างไร เมื่อจะได้เจอกัน แต่วันที่ได้พบกัน มันลืมความตั้งใจมาจนหมดสิ้น คิดแต่จะเอาคืน หรือตอบโต้ให้สาสมสะใจ ทำไม่เราลืม...?

  ดังนั้นการจองเวรจึงยังมีต่อไปไม่รู้จบ คนฉลาดก็สามารถเลือกได้ แม้ไม่อโหสิกรรมกัน ก็หลีกเลี่ยงที่จะไม่มาต่อสายแรงอาฆาตกันดีกว่า  เมื่อมีกำลังใจ ก็แอบๆแผ่เมตตาให้กันบ้าง ก็ยังดี หรือหนีกันไปให้พ้นลูกตา ไปให้หมดแรงตามกันทีเดียว

  มีทางเลือกมากมายค่ะที่เราจะเลือกปฏิบัติ เมื่อพบคนที่ชิงชังกัน

 

 

 ก็ดีกว่าจะมายืนประจันหน้าเป็นหุ่นฟาง

ให้แรงอาฆาตมาบงการจิตใจ

จนร้อนเป็นไฟเผาตัวเองอยู่ตรงนั้น