ช่วงนี้ อ.แหวว เคี่ยวเข็นให้เรียนรู้การจัดการวางแผนงานแก้ปัญหาสังคมในเชิงธุรกิจ โดยเฉพาะการใช้โปรแกรม mind manager ในการเอาความคิดในหัวมาทำเป็นแผนภาพ (นึกถึงสมัยก่อนตอนที่เรียนเศรษฐศาสตร์ ที่ทึ่งอยู่ว่า พวกนักเศรษฐศาสตร์เขาคิดได้ไง ที่เอาอะไรต่ออะไรมาเขียนเป็นกราฟ วิเคราะห์แนวโน้มทางเศรษฐกิจ) มาสมัยนี้เทคโนโลยีช่วยให้อะไรๆ ง่ายขึ้นมากจริงๆ

แต่เมื่อวานนี้ ได้เรียนรู้ความจริงอยู่อย่างว่าบางครั้งแม้จะวางแผนในกระดาษดีแล้ว แต่ถ้าเวลาปฏิบัติไม่มี "สติ" แผนนั้นก็ดูจะไม่ค่อยมีความหมายเท่าไร

เมื่อวาน วันศุกร์ วุ่นวายกับการประสานงานหลายอย่าง รวมทั้งการจัดการซื้ออุปกรณ์สำนักงานเตรียมลงพื้นที่ รวมถึงการเตรียมการประชุมที่ปรึกษาในวันจันทร์ ทำให้เวลาทั้งวันแทบจะหมดไปอย่างรวดเร็ว ก็มานึกขึ้นได้ว่าต้องเตรียม projecter ใช้ในการประชุมที่ สมช.ด้วย แต่ก็ยุ่งมากๆ ไม่มีเวลาประสานงานเรื่องนี้  ก็เริ่มกังวล แล้วตี๋ก็เตือนสติ โดยเสนอว่า ทำไมไม่ให้น้องเตือน (ผู้ช่วยวิจัย)ประสานล่ะ

จริงสิ ทั้งที่แบ่งงานชัดเจนแล้วว่าทีมงานวิจัยแต่ละคนมีความรับผิดชอบอะไรกันบ้าง แต่ถึงเวลาปฏิบัติ ด้วยความเคยชิน จิตใต้สำนึกก็สั่งให้ทำแบบเดิมๆ คือ ทำเองทั้งหมด แล้วหลายครั้งตัวเองก็ทำไม่ทัน หรือเครียดเกินไป

ดังนั้น คิดว่าสิ่งที่สำคัญอาจจะมากกว่าการวางแผนด้วยซ้ำ คือ "สติ" ที่จะต้องฝึกปฏิบัติให้อยู่กับตัวเสมอ ไม่ว่าจะทำอะไร พูดเหมือนง่าย แต่จริงๆ ยากน่าดู

อีกอย่างที่เรียนรู้ ก็คือต้องพยายามหัดทำงานเป็นทีมใหญ่มากขึ้น หลังจากที่เคยชินกับการทำงาน 2 คนอยู่นาน !!

เรื่องเล็กน้อย แต่หากหยุดคิดอย่างมีสติ ก็เป็นบทเรียนชีวิตที่สำคัญได้เหมือนกันนะ