ฝึกออกเสียง " ร "
สวัสดีค่ะ
วันยังนำแบบฝึกออกเสียง ร มาให้ฝึกกันอีกค่ะ
ชุดที่ ๒
รื่นรื่นระเริงรมย์ หริ่งระงมเรไรพา
ร้อนเร่าเร้าวิญญาณ์ รักร้างราเรรวนไป
รักเร่รอบริมรั้ว อกระรัวร้าวราวใจ
รูปร่างโรยราไฉน ไม่หรูหราหน้าริ้วรอย
รวบรวมเรื่องเรียบเรียง เร่งรัดเพียงให้เรียบร้อย
นักเรียนโรงเรียนคอย รับรู้เรื่องโดยรวดเร็ว
ชุดที่ ๓
๑. แดดแรงทำให้รู้สึกร้อน ต้องรีบเร่งไปหาที่ร่มโดยไม่รีรอ
๒. โรคร้ายรุมเร้าเรไรอย่างรุนแรง จนอาการร่อแร่
๓. อย่ามัวรีรอ รีบขึ้นรถรางไปโรงเรียนอย่างรวดเร็ว
๔. วัยเรียนอย่าริรัก จะทำให้อารมณ์เร่าร้อนรุนแรงไม่รับรู้เรื่องเรียน
๕. เรือเอกรุ่งเรืองเร่งรัดช่างให้สำรวจรอยร้าวกับรูรั่ว ในเรือรบอย่างรวดเร็ว
๖. โรงเรียนนี้ร่มรื่นมีรั้วรอบแข็งแรง นักเรียนก็เรียบร้อยร่าเริงรอบรู้
๗. เขาเที่ยวเร่ร่อนรอนแรม ไปจนร่างกายร่วงโรยราไร้เรี่ยวแรง
๘. ราษฎรเรียกร้องให้รัฐบาล เร่งรัดประกันราคาข้าวเมื่อเริ่มแรกฤดูเก็บเกี่ยว
๙. ในงานรื่นเริงของโรงเรียนราษฎร์เสรี มีการแสดงร่ายรำระบำชุดเริงสำราญ
๑๐. รังรองไม่รื่นรมย์ เพราะมีเรื่องราวร้องเรียนอยู่เรื่อย ๆ
๑๑. เขาริเริ่มตั้งโรงงานประกอบรถยนต์ด้วยทุนแรกเริ่มร้อยล้าน กิจการรุ่งเรืองมีกำไร
๑๒. เราร่วมกันรวบรวมเรื่องราวการรุกรบทางเรือของไทย แล้วเรียบเรียงพิมพ์
๑๓. รุ่งโรจน์ผู้ร่ำรวยจัดงานรับรองแขก ที่โรงแรมอย่างหรูหรา
๑๔. หรีดหริ่งเรไรร้องระงม จนรุ่งอรุณแสงทองเรืองรองส่องรำไร
๑๕. ฉันรับรองว่าจะทำงานให้เรียบร้อยรวดเร็วโดยไม่เรรวน
๑๖. นายฤทธิ์พายเรือรอนแรมไปเรี่ยไรเงิน ช่วยราษฎรที่เดือดร้อนจากน้ำท่วม
๑๗. รวยรินและรจเรข ร่ำร้องจะไปงานรื่นเริงนักเรียนเก่ายุโรป
๑๘. วัยรุ่นบางคนแต่งรัวรุ่มร่ามขาดรุ่งริ่ง ส่งเสียงรี้ริกเรียกร้องความสนใจ
๑๙. ปัญหาจราจรเรื้อรังมาแรมปี รถราในถนนจึงติดเรียงรายควรเร่งรีบแก้ไขโดยรวดเร็ว
๒๐. ตำรวจจับนายเริ่ม ผู้ขับรถเร็วด้วยความรีบร้อนไม่รั้งรอตรงไฟแดง
๒๑. โรงเรียนเราน่ารื่นรมย์เพราะมีต้นรังขึ้นเรียงรายอยู่ริมรั้ว
๒๒. เด็กชายรณรงค์เรียนเรื่องกรุงโรมถูกรุกรานก็รบเร้าอยากดูรูปนักรบโบราณ
๒๓. เขาร้องเรียกเราให้เราเข้าร่วมงานในร้าน “ อร่อยรส ”
๒๔. รุ่งเรืองรีบจัดของอย่างรวดเร็วจะไปพักแรมกับเพื่อนร่วมรุ่นโรงเรียนนายร้อย
๒๕. นักรบเรียนรู้เรื่องรักแล้วเรรวน จึงเร่ร่อนไปเชียงราย
๒๖. โรงเรียนบ้านไร่รับนักเรียนภาคฤดูร้อน
๒๗. ผู้ร้ายรู้เรื่องตำรวจจึงรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว
๒๘. โรคเรื้อนร้ายแรงอย่าปล่อยให้เรื้อรัง
