ถึงแม้คนไข้จะเป็นมะเร็ง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า จะเป็นโรคกระเพาะไม่ได้

อาม่า L นอนหน้าบึ้งอยู่บนเตียง  จะว่าบึ้งก็ไม่เชิง จะว่าเศร้าก็ไม่ใช่ ที่นี่บรรยากันว่า "Miserable" แกพูดไม่ได้จากการเป็นมะเร็งหลอดอาหาร ด้วยความที่เธอใช้ภาษาจีน Hokkian (ด้วยความที่คนในสิงคโปร์มีหลายเชื้อชาติภาษามาก เขาจะเขียนในป้ายเหนือเตียงผู้ป่วยบอกไว้ว่า พูดภาษาอะไรด้วย)  เป็นที่จนใจของทีมแพทย์ เพราะใช้ภาษาอังกฤษหรือ mandarin จึงต้องอาศัย maid ที่มาเฝ้าเธอทุกวันเป็นล่ามให้

เืมื่อถามว่า มีปวดไหม มีเหนื่อยไหม มีวิตกกังวลอะไรไหม คำตอบจากอาม่าคือ ไม่..อุจจาระก็ถ่ายทุำกวัน  ไข้ก็ไม่มี เอ แล้วทำไมหน้าตาไม่สุขสบายขนาดนั้น..
วันถัดมา เธอซึมหลับทั้งวัน ได้ความว่า คืนก่อนเธอร้องคราง ทั้งคืน Mate บอกว่าสงสัยอาม่าจะอืดท้อง..เท่านั้นเอง Dr.ChoiLing เอาชาร์ทมาทบทวนดู ผู้ป่วยได้รับ stearoid ภายหลังการรับรังสีรักษา แต่..ไม่มียากระเพาะ..ดังนั้น Omeparazole 20 mg bid ที่เสมือนยาสามัญประจำบ้านของเรา จึงถูกสั่งให้อาม่า

เช้าวันถัดมา  ฉันก็ได้เห็นรอยยิ้มของอาม่าเป็นครั้งแรก คงเป็นเพราะเมื่อคืนเธอหลับสบายดี
ทีมเราต่างรู้สึกปลื้มใจ ถึงแม้ตัวโรคจะกัดกร่อนเธอไปเรื่อยๆ แต่ ยิ้มในหนึ่งเช้า ก็นับว่ามีค่าไม่น้อย