คำยืม ๒ ภาษาเขมร
สวัสดีค่ะ จากที่เมื่อวานนี้ได้นำคำภาษาบาลี - สันสกฤต มาให้อ่านกันแล้ว วันนี้มาต่อกันกับภาษาที่สองที่เราได้ยืมมาใช้ในภาษาไทย วันนี้จะมาเรียนคำในภาษาเขมร
๒. ภาษาเขมร
กรรเจียก (ดอกไม้ทัดหู) |
กรรบิด (มีด) |
กรวด |
กระชับ |
กระเดียด |
กระทรวง |
กระบอก (กลีบดอกไม้) |
||
กระบอง |
กระบือ |
กระเหลือก (แลดู) |
กระออม (มีกลิ่นหอม) |
กำหนด |
กำธร |
|||
กำนล |
กำเนิด |
กำนัล |
กบาล |
กราด |
กราบ |
กระยา |
กริ้ว |
|
กรุย |
กลด |
กังวล |
กัน(โกน) |
กันดาล (กลาง) |
กำเดา |
กำเพลิง (ปืน) |
||
กำเลา(โง่) |
โกรย (หลัง) |
ขจร |
ขจัด |
ขจาย |
ขจี |
ขนง |
ขนบ |
|
ขนน (หมอนอิง) |
ขนอง |
ขนาย |
ขดาน |
ขมอง |
ขมัง |
ขมีขมัน |
เขม่า |
|
ขยม (ข้า) |
ขลา(เสือ) |
เขดา |
เขนย (หมอนหนุน) |
ขยอก |
เขลา |
แข |
โขดง |
|
โขมด |
โขลนทวาร |
ควาญ |
จมูก |
เจรียง |
จรวด (ดอกไม้) |
จรอก |
จรี(อาวุธ) |
|
เจริญ |
จาร |
จัญไร |
จำงาย (สาย) |
เจิม |
ฉะเชิงเทรา |
ฉทึง(แม่น้ำ) |
||
ฉนำ(ปี) |
ฉบัง |
ฉบับ |
ฉนวน |
เฉนียน (ท่าน้ำ) |
โฉนด |
เฉวียง |
||
เฉลียง |
ฉลอง |
เฉลา |
เฉวียน |
เฌอ |
ชงโลง |
เฉลียง |
ชนาง (เครื่องจับปลา) |
|
เชลง (แต่ง) |
ชไม |
เชลย |
โคม |
เดิน |
โดยสาร |
ตระโมจ |
ตรวจ |
ตำรวจ |
ตำรับ |
ตำรา |
ตำบล |
ตำลึง |
ตำหนัก |
ตระการ |
ตรัส |
ถนน |
ถนิม |
เถกิง |
ไถง(ตะวัน) |
แถง(เดือน) |
เทา(ไป) |
ทูล |
ทรวง |
ทรง |
บังคม |
บาย(ข้าว) |
ทะลาย |
ทบวง |
ทหาร |
บำเพ็ญ |
ประจัญ |
ประดาษ (ต่ำช้า) |
โปรด |
ประนม |
|
ผกา |
ผกาย(ดาว) |
ผจญ |
ผทม |
ผสาน |
ผอูน (น้องหญิง) |
ผลู (ทาง) |
||
เผลียง (ฝน) |
เผด็จ |
เผชิญ |
ไผท |
ผอบ |
พนม |
เพ็ญ |
พเยีย |
|
พลุก (งาช้าง) |
เพลิง |
แพนงเชิง ( การนั่งขัดสมาธิ) |
แพนก |
มนิมมนา |
||||
เมิล(ดู) |
ระมาด |
ระเมียร |
ระลอก |
ระบือ |
ลำเนา |
ลออ |
สงัด |
|
สดำ (ขวา) |
สดับ |
สนาม |
สนุก |
สนอง |
สบง |
สไบ |
สราญ |
|
สรุกเกรา (บ้านนอก) |
สนับเพลา |
สรวม |
สลา |
สลาบ (ขนนก) |
สวาย |
เสน่ง |
||
เสนียด |
เสด็จ |
แสดง |
เสวย |
สาแหรก |
สำเนา |
เสร็จ |
โสรจสรง |
|
แสะ |
อัญขยม |
อัญเชิญ |
อุลิด |
อำนวย |
อุตพิด |
|
|
|
ดีมากเพราะให้ความรู้มาก
เรารักหมวย