คนดีที่ชื่นใจ

คนดีที่ชื่นใจ   เหตุเกิดบนรถเท็กซี่ เมื่อวันที่22กันยายน2552 เวลา09.30น. ณอำเภอไทรน้อยจังหวัดนนทบุรีดิฉันเรียกเท็กซี่เพื่อไปโรงแรมเดอะรอยัลริเวอร์ถูกปฎิเสธทุกคันด้วยคำพูดที่คลาสสิคว่า โอ๊ยมันไกล รถติด จะส่งรถแล้ว  ดิฉันเหมือนจะถอดใจ        เพราะเหลียวมองนาฬิกาขณะนั้นเวลา10.10น.มีประชุมเวลา14.00น.จะทันมั๊ยเนี่ย     ความกังวลเกิดขึ้นแต่ลึกๆในใจคิดว่าเราเป็นคนดีเราโชคดีแน่นอนจู่ๆก็มีรถเท็กซี่คันสวยสีชมภูมาจอดและถามด้วยคำพูดที่อ่อนโยนจะไปไหนครับเมื่อดิฉันบอกจุดหมายปลายทางโซเฟอร์ตอบกลับมาว่าคุณรู้เส้นทางหรือเปล่า  อารามที่ดิฉันอยากขึ้นรถ จึงตอบแบบไม่ได้คิด รู้จักคะ     ได้ขึ้นรถคันสวยแอร์เย็นสบาย โดยดิฉันไม่ได้สบตาโซเฟอร์เลย เมื่อดิฉันหายกังวลใจเรื่องการเดินทางแล้ว  ได้เริ่มสนทนา และคำถามต่อมาของโซเฟอร์คือ อยากไปทางไหนดีครับเพื่อทันเวลา  เป็นคำถามที่โดนใจ   ดิฉันเล่าเรื่องไว้ตรงนี้   เพราะคนดีที่ชื่นใจมีการเริ่มต้นด้วยคำพูด........ และระยะทางเกือบ1ชั่วโมงขณะนั่งบนรถเท็กซี่ดิฉันเจอคนดีที่ชื่นใจ จนดิฉันไม่อยากลงจากเท็กซี่คันนี้เลยค่ะ