หลังจากผิดหวัง ไม่ได้วิ่งที่เชียงใหม่ เพราะฝนตก เมื่อวันเสาร์ที่ ๒๖ ก.ย. ๕๒   วันนี้ (๒๙ ก.ย.) ผมสมหวังแบบดับเบิ้ล   คือได้ทั้งวิ่งออกกำลังพร้อมกับสำรวจเมืองหาดใหญ่   กับได้กินอาหารเลื่องชื่อของเมืองหาดใหญ่ คือต้มเครื่องในหมูสาย ๒ 

          ที่จริงไม่ได้สำรวจเมืองอะไรมากมายหรอกครับ   ผมแค่วิ่งบนทางเท้าของถนนสาย ๑, ๒, ๓   ซึ่งชื่อจริงคือถนนนิพัทธ์อุทิศ ๑, ถนนนิพัทธ์อุทิศ ๒, และถนนนิพัทธ์อุทิศ ๓   อยู่ใจกลางเมืองหาดใหญ่   เพื่อดูความเปลี่ยนแปลง   หลังจากผมจากเมืองหาดใหญ่มาตั้งแต่ปลายปี ๒๕๓๕   และย้ายครอบครัวมาทั้งหมดในปี ๒๕๓๘

          สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือความสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยของทางเท้า    ผมชอบที่เขาปูกระเบื้องเคลือบลายเดียวกัน   พื้นเสมอกัน   ทำให้ดูดีมาก   ผมดีใจที่ทางเทศบาลยังรักษาทางเท้าที่กว้างเอาไว้    ไม่ขยายถนนให้กว้างขึ้น กินพื้นที่ทางเท้าอย่างที่ทำกันในกรุงเทพหลายพื้นที่ 

          ผมวิ่งไปทางสถานีรถไฟด้วย   และเห็นความทอดทิ้ง ไม่ดูแลบริเวณสถานีให้สะอาดสวยงาม   ริมถนนไม่มีทางระบายน้ำ มีน้ำครำอยู่   ผมนึกถึงสถานีสามเสนที่มีหนูตัวโตๆ    และคิดว่า นี่คือสัญญาณแสดงความตกต่ำในการบริหารงานของการรถไฟ 

          ผ่านหน้าตลาดกิมหยง    ผมไม่ได้เข้าไปดูข้างใน   แต่นึกหวนกลับไปคิดถึงสมัยผมอยู่หาดใหญ่ (๒๕๑๗ – ๒๕๓๕)    ขึ้นไปกรุงเทพทีไรผมจะซื้อปลากระพงตัวโตๆ และเนื้ออร่อยมาก   เป็นปลาที่จับจากทะเล   น้ำหนักตัวละ ๔ – ๕ ก.ก.   ซื้อล่วงหน้าเอามาแช่แข็งไว้ ๑ – ๒ วัน   แล้วจึงเอาไปกรุงเทพ   เอาไปฝากบ้านป้าจิตรลุงนวย ที่ลูกของผมไปอยู่ด้วย    และผมก็ไปค้างที่นั่น    นอกจากนั้นผมยังซื้อกาแฟ คอฟฟี่เมต ลูกบ๊วย เกาลัด เต้าหู้ยี้ ฯลฯ ที่มักเป็นสินค้าจากจีน เอาไปฝากคนกรุงเทพด้วย   ตลาดที่ผมมักไปซื้อคือที่ตลาดกิมหยงนี่แหละ

          เมื่อผ่านถนนสาย ๒ ผมก็อดไม่ได้ที่จะแวะกินต้มเครื่องในหมู   ที่ถือว่าอร่อยที่สุดในประเทศไทย   ผมกินมาทุกภาค เจ้าที่ว่าอร่อยๆ นั้น สู้ที่นี่ไม่ได้    ที่นับเป็นที่ ๒ อยู่ที่ขอนแก่น มีคนพาไป ผมไปไม่ถูก   ต้มเครื่องในหมู หรือที่บางทีเรียกว่าต้มเลือดหมูนั้น   อร่อยที่การปรุงรสน้ำ และที่เนื้อเครื่องในกรอบและสะอาด   เซี่ยงจี๊ไม่มีกลิ่นปัสสาวะ  กระเพาะและลำใส้ไม่มีกลิ่นเหม็น

          ผมอุดหนุนร้านนี้มาตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อ   ตอนนี้คนขายเป็นรุ่นลูก ซึ่งก็อายุมากแล้ว   ร้านยังเหมือนเดิม แทบไม่แตกต่างเลย   ยังรักษาสภาพที่ไม่มีชื่อร้านไว้อย่างคงเส้นคงวา   ถ้าไปไม่ถูกถามคนหาดใหญ่ว่าร้านเลือดหมูสาย ๒ อยู่ตรงไหน   เขารู้จักกันทุกคน

          ผมกินเลือดหมู ๑ ชาม  ข้าวเปล่า ๒ ถ้วย  และน้ำชาจีน ๑ กา   รวมแล้วเพียง ๕๐ บาท    ขายราคาอย่างนี้แหละรวยมาก   ลูกชายของเจ้าของร้านคนพ่อ (เสียชีวิตแล้ว) คนหนึ่งเป็นรองศาสตราจารย์ ศัลยแพทย์ที่มีชื่อเสียงมาก ที่ศิริราช

 

วิจารณ์ พานิช
๒๙ ก.ย. ๕๒

ถนนสาย ๓ อันลือชื่อ  ยามเช้าตรู่

 

หน้าตลาดกิมหยง

 

สี่แยกทางไปสะพานลอย  บ้าน ๒ ชั้นหลังคาสีเขียวทางขวามือ

คือสถานที่ผมมาเป็นประจำ เพื่อไปซื้อหนังสือ

สถานีรถไฟอันร่วงโรย

 

 

ต้มเลือดหมูสาย ๒  อาหารเชิงวัฒนธรรมของหาดใหญ่

 

 

สภาพหน้าร้านต้มเครื่องในหมู สาย ๒

 

ทางเท้าที่สวยงาม

อีกมุมหนึ่งของถนนสาย ๓  สุดทางคือตลาดกิมหยง