GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เรื่องขำขำ ของคนอ่อนภาษาอังกฤษ

      อ่านเรื่องขำขำ  "คลายเครียดกับภาษาอังกฤษของคุณโอ๋ อโณ"   มาก็หลายตอน    เลยนึกถึงเรื่องตลกของตัวเอง     เรื่องมันน๊าน..นานมาแล้วแต่ยังจำได้ดี   คือเมื่อหลายปีก่อน  มีโอกาสได้ไปเมืองนอกเป็นครั้งแรก     ด้วยความที่เป็นคน "อ่อน"  ภาษาอังกฤษ  อย่างมาก เลยไปทำเปิ่นไว้หลายเรื่อง    มีอยู่ครั้งหนึ่ง  ซื้อตั๋วรถไฟ   ตั้งใจจะซื้อตั๋วรถไปกลับ   เพราะราคาจะถูกกว่าแบบเที่ยวเดียว    คนขายตั๋วถามมาว่า  "single ?"    เราก็ตอบทันทีทันใดว่า "yes"   นึกในใจว่าถามทำไม ?   ฉันจะโสดหรือแต่งงานแล้ว   เกี่ยวอะไรกับตั๋วรถไฟล่ะเนี่ย    พอได้ตั๋วรถไฟมาเลยถึงบางอ้อว่า   ที่คนขายตั๋วเค้าถามหมายถึง  เราต้องการตั๋วแบบ single ticket  (ตั๋วแบบเที่ยวเดียว)  หรือเปล่า  ไม่ได้จะถามว่าเราโสดมั๊ย...โธ่

      ตกลงว่าวันนั้นเลยซื้อตั๋วแพงกว่าที่คิด     เพราะว่า "โสด"    เป็นเหตุ      

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): เรื่องขำขำ
หมายเลขบันทึก: 30267
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 22
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (22)

  • สรุปว่าโสดนะครับ
  • ดีไม่ถามว่า Sex (เพศ)แล้วตอบว่า Always
  • แหม...คุณก็..อันนั้นต้องตอบว่า Never   เอ๊ย...ไม่ใช่.. ต้องตอบว่า female ค่ะ 
  .. เรื่องมันน๊าน..นาน  กลัวจังครับ  กลัวว่า ... นานจนจำไม่ได้ ! เลยไม่ได้เล่า
     นี่ คุณขจิต .. จะตอบความจริงได้ไง ..  always น่ะไม่ได้  ต้อง never สิ .. never stop นะ .. ส่วนผมก็คงตอบว่า ..  always tried but never succeeded ! :-)
    ของแถม ครับ ..
    ในเที่ยวบินนั้นเป็นครั้งแรกที่ครูสมหมายได้นั่งเครื่องบิน  และไปต่างประเทศกับเพื่อนร่วมชั้นที่เรียนป.โท หลักสูตรพิเศษ ของสถาบันกศ.ชั้นนำแห่งหนึ่ง  ก่อนเครื่องออก พนักงานต้อนรับเข็นรถอาหาร-ครื่องดื่มผ่านมา

   ... ต่อ
        พลางพูดว่า .. " Please fasten your seat belt."     
  ครูสมหมายเปรี้ยวปากมานานจึงตอบว่า .. " Whisky !"

  • ผมอึ้งไปเลยครับพี่
คุณ nidnoi เห็นโทษของการเป็นคนโสด (Single) รึยังค๊ะ งั้นต้องรีบ  ๆ หาคนรู้ใจโดยด่วน

เรื่องขำๆ เด็กๆ ที่คุณโอ๋  คุณจิต และคุณ Handyนำมา ลปรร.

ตลกดีนะ... !!!                                                              แต่ว่า...เราคิดแทนเขาหรือเปล่าน๊อ!...

        อย่าตีค่าคนด้วยเงินซีคะเพราะบางครั้งเงินไม่มีค่าอะไรเลยก็ได้สำหรับบางคน 

        ความรู้และจิตสำนึกในตัวเราที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเกิดจากการสั่งสมประสบการณ์เดิม ที่อันเกิดจากการเรียนรู้ อ่าน ฟัง ดู หรือสัมผัสรับรู้ด้วยมุมมองเดียวไม่สร้างสรรค์เลยนะ  ลองหันมาดูด้วยจิตทางบวกบ้างดีไหมคะ 

        เผื่อเรามีโอกาสไปต่างประเทศจะได้เผลอไม่แสดงอะไรเชยๆอย่างที่เล่ากันมา  นะจ๊ะ

 

       

งง. !!  กับความคิดเห็นข้างบน (คุณ HI เมื่อ อ. 23 พ.ค. 10:08:26 2006)
ช่วยอธิบายให้แจ่มแจ้งได้ไหมเอ่ย !!!

ก็เค้าบอกว่า "กรุณาคาดเข็มขัด"    แล้วเราตอบว่า Whisky (เป็นเครื่องดื่มอย่างนึง) ไงคะ  ใช่ไหมค่ะ  คุณnidnoi แต่ถ้าย้อนกลับไปตอนนั้นมันอาจขำไม่ออกก็ได้นะ  เหอ ๆ

http://gotoknow.org/panarat

 

Ha Ha...I like it.

I am learning how to write Eng love letter so I always tried but it has not been success yet.

I have a joke about yes and no with my arjarm Farang.

"Don't you like it?" he asked me about eating Pizza.

"Yes, I don't." i replied him.

"Don't you go to see the movie?"

"No, I went with my friend".

If it is not a joke, please use Blender.

 

 

Sorry,

I see.

  ขอบคุณคุณขจิต  คุณ handy  คุณศิริ   คุณ HI, A11 น้องนิว  และคุณไร้นาม  ที่มาเพิ่มสีสัน  ความสนุก   เล่าสู่กันฟังสนุกๆ  นะคะ  อย่าคิดมาก....
เรื่องของคุณไร้นาม  ตลกค่ะ  (ไม่ต้องใช้ blender)   ตัวเองเป็นคนหนึ่งที่มักจะสับสนกับคำถามที่เป็นประโยคปฏิเสธแบบนี้   และมักจะตอบว่า  "yes"  เอาไว้ก่อน  แล้วซักพักนึกได้ก็ต่อว่า "I mean No"    เล่นเอาคนฟังงง  คนพูดเองก็งง
(คุณ "ไร้นาม"    ที่ใครๆ  เค้าตามหาตัวกัน   ตกลงว่าบ้านอยู่เชียงใหม่รึคะ)

ได้อ่านเรื่องขำขัน ของทุกท่านข้างต้น ทำให้นึกย้อนไปสมัยสาว ๆ (ซึ่งนานมาก แต่สิ่งหนึ่งที่ยังภูมิใจก็คือ บุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย ณ วันนั้น คือ สามีคู่ทุกข์ คู่ยาก คนปัจจุบัน) เรื่องขำขันของดิฉัน ถึงแม้จะไม่เกี่ยวข้องกับภาษาอังกฤษซะทีเดียว แต่ก้อเกี่ยวข้องกับคำภาษาอังกฤษ ซึ่งสมัยนั้นเรายังไม่คุ้นชิน (ไม่ใช่คุ้นเคยนะคะ) จำได้ว่า เมื่อได้มีโอกาสไปทานพิซซ่า ที่ ศูนย์การค้ามาบุญครอง ซึ่งนั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้ทาน บริกร ก็เดินมาถามว่าจะรับอะไรบ้างค่ะ และ ด้วยความที่เรารู้สึกว่า เราเป็นคนบ้านนอก (เป็นความรู้สึก ณ ตอนนั้นนะคะ) และไม่อยากให้เขาจับได้ ก็พยายามแสดงว่า ฉันมาทานบ่อย ฉันมีกะตังค์ ก็เลยสั่งเสียงดังฟังชัดว่า "ขอพิซซ่าซีฟู้ดถาดใหญ่" (ทั้ง ๆ ที่ไปสองคนกับแฟน) บริกร ก็ถามกลับมาด้วยความรวดเร็ว ซึ่งขณะนั้น เราจับใจความไม่ได้ อาจเป็นเพราะภาษาที่เราไม่คุ้นชิน (อะไร ควาย ๆ วะ "นึกในใจ") แล้วก้อตอบไปอย่างเสียงดังฟังชัดอีกเช่นกันว่า "ไม่รับค่ะ" หนำซ้ำพอทานเสร็จ (ซึ่งเต็มที่แล้วก็คือ ทานคนละชิ้น ก็ด้วยความไม่คุ้นชินอีกนั่นแหละ) แล้วก้อเรียก check bill พร้อมกับเดินลุกออกไปด้วยความภาคภูมิใจ โดยทิ้งพิซซ่า (ถาดใหญ่) ที่เหลืออีกปรมาณ 6 ชิ้น ไว้บนโต๊ะ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก หลังจากนั้นอีกหลายปี เราถึงได้รู้ว่า ไอ้คำว่า ควาย ๆ ที่เขาว่านั่นหนะ คือ french fried (มันฝรั่งทอด ถ้าสะกดผิด ต้องขออภัยด้วยนะคะ) ทุกครั้งที่เราสองคน และครอบครัวไปนั่งทานพิซซ่า ก็จะนึกถึงเรื่องวันนั้นทุกครั้ง แล้วก็จะขำกันในใจสองคน แล้วอีกอย่างหนึ่ง เราเพิ่งทราบค่ะว่า พิซซ่า ทานเหลือ สามารถให้บริกร ใส่กล่องกลับไปทานต่อที่บ้านได้ (นึกถึงทีรัย ยังเสียดายไม่หายเลยเนี่ย)

ขอบคุณคุณรัตติยาค่ะ   ที่เล่าเรื่องได้สนุก ๆ  ให้ฟัง   เล่าเรื่องได้ดีแบบนี้  น่าจะเขียนบันทึกเรื่องอื่นๆ  ได้น่าอ่านเช่นกัน   ตามไปดูที่ blog "ชุมชนคนคุณภาพ"  แล้วค่ะ    มีเพียงบันทึกเดียว   น่าจะเขียนอีก   จะตามไปอ่านค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณ nidnoi สำหรับข้อคิดเห็น  จริง ๆ แล้ว มีข้อมูล และมีความรู้ ในงานที่รับผิดชอบ (ด้านประกันคุณภาพ กับด้านพัฒนาบุคลากร) ที่อยากจะเล่ามากมาย แต่กำลังหัดพยายามเรียงร้อยถ้อยคำให้เป็นภาษาที่อ่านเข้าใจง่าย อ่านแล้วผู้ฟังไม่สับสน แวะเวียนเข้ามาใน blog gotoknow ประจำค่ะ พยายามฝึกอ่าน blog ที่พี่ ๆ เขาเขียน ขอความมั่นใจอีกนึดนึงหนะคะ แล้วจะเล่าเรื่องที่เป็นประโยชน์ ให้พวกเราชาว blog ได้ฟัง (จิง ๆ แล้ว โดนบังคับขู่เข็ญ จากคุณ pam อยู่ออกบ่อย ว่าเมื่อไหร่จะได้ฤกษ์เขียน blog ซะที มัวแต่ comment คนอื่นอยู่นั่นแปละ)  รับปากค่ะ ว่าอีกไม่นานเกินรอ

เรียนคุณ nidnoi ได้ถือวันฤกษ์งามยามดี วันที่ 27 พ.ค.49 วันครบรอบวันเกิด เข้าสู่ขวบที่ 5 ของลูกสาวคนเล็ก เป็นวันเติมความกล้าในการถ่ายทอดความรู้สู่ชาว blog ฝากคุณ nidnoi เข้าไปเสนอแนะด้วยนะคะ จะได้นำไปปรับปรุงการเขียนให้ดียิ่งขึ้นคะ  ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ หัวข้อคือ  AAR จากการเข้ารับการอบรมในหลักสูตร การพัฒนาการจัดการความรู้ในองค์กร

เข้ามา...แอบดู"คุณไร้นาม"...

ขำมากเลยคะ...ขอบคุณผู้บันทึก

ที่แบ่งปันความสุข...ให้คนอื่นได้หัวเราะ..

เห็นหัวข้อน่าสนใจดีเลยเข้ามาดู......

ก็ตลกดีนะครับ    ความผิดพลาดของเราบางครั้งมันก็ไม่เศร้าไปซะทีเดียว ตลกด้วยซำ....   ขอบคุณคับที่เอามาบอกเล่า ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างเลย     thank you

 

 

                                           

 

 

  • ขอบคูณ Dr.Ka-poom   คุณพีรัสม์ ราชจันทร์   และคุณผู้อ่านทุกท่าน ที่แวะมา
  • ว่าจะเขียน "เรื่องขำขำ ของคนอ่อนภาษาอังกฤษ ภาค 2 " แต่ช่วงนี้ดูข่าวทางทีวีแล้วขำไม่ค่อยออก  
  • รออ่านภาค 2 นะครับ
ผมอ่านภาคแรกจบแล้ว รออ่านภาค 2 ด้วยใจระทึกครับ

เคยเขียนเรื่องขำขันเกี่ยวกับภาษาอังกฤษและตอนเรียนภาษาอังกฤษค่ะ

เชิญอ่านที่นี่  และที่นี่ค่ะ

แล้วจะรออ่านภาค 2 ด้วยค่ะ  สวัสดีค่ะ