ณ เมืองแห่งหนึ่งเกิดคดีฆาตกรรมต่อเนื่องติดต่อกันเป็นรายที่ 3 เหยื่อทั้งหมดเป็นผู้หญิง อายุประมาณ 30 – 40 ปี สภาพศพเปลือยเปล่า บริเวณหน้าผากมีรอยมีดกรีดเป็นรูปกากบาทและทุกคนถูกควักหัวใจออกไปด้วย ซึ่งทำให้ผู้คนที่อาศัยอยู่เมืองนี้ต่างหวาดกลัวและวิตกกังวลเป็นอย่างมาก ทางด้านเจ้าหน้าที่ยังไม่ได้เบาะแสหรือหลักฐานใดที่จะโยงไปถึงตัวฆาตกรได้ เดือดร้อนถึงเจ้าหน้าที่ตำรวจฝีมือดีถูกส่งตัวมาเพื่อช่วยคลี่คลายคดีนี้
Jane : สวัสดีค่ะสารวัตร ดิฉันมารายงานตัวค่ะ
สารวัตร : ยินดีต้อนรับและดีใจที่คุณมา ผมไม่รู้จะจัดการอย่างไรดีนึกขึ้นได้ว่าคุณเชี่ยวชาญคดีฆาตกรรมต่อเนื่องลักษณะนี้ ผมว่าคุณต้องจัดการได้แน่นอน
Jane : ขอบคุณค่ะที่คิดถึงฉัน ฉันจะช่วยให้สุดความสามารถค่ะ
สารวัตร : คุณต้องมีผู้ช่วย ผมจะแนะนำให้รู้จัก Roy Roy นี่ผู้หมวด Jane จะมาช่วยสืบคดีนี้
Roy : ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผู้หมวด Jane
Jane : เช่นกันค่ะ เรียก Jane เฉย ๆ ก็ได้ค่ะ
สารวัตร : Roy จะเป็นคนอธิบายและชี้แจงรายละเอียดต่าง ๆ ที่เราสืบได้ให้คุณทราบและจะช่วยเหลือคุณ ทุกอย่างตลอดระยะเวลาที่คุณอยู่ที่นี่ ฝากด้วยนะ Jane
Jane : ขอบคุณค่ะที่ไว้ใจ ดิฉันจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ
Roy อธิบายรายละเอียดต่าง ๆ ที่สืบได้ให้ Jane ฟังพร้อมทั้งพา Jane ไปดูที่พบศพรายแรกบริเวณแม่น้ำห่างจากเมืองประมาณ 3 กิโลเมตร Jane เดินหาหลักฐานและร่องรอยต่าง ๆ เผื่อมีบางอย่างหลงเหลืออยู่ แล้วเธอก็สะดุดเข้ากับของบางอย่างที่อยู่ห่างจากที่เกิดเหตุประมาณ 20 เมตร มันเป็นก้นบุหรี่ซึ่งมีเศษใบไม้ปกคลุมอยู่ เธอจึงเก็บมันไว้เพื่อนำไปตรวจสอบที่ห้อง Lab อีกครั้ง หลังจากกลับจากที่เกิดเหตุ Roy จึงพา Jane ไปโรงแรมที่พักซึ่งเป็นที่พักเดียวกับ Roy นั่นเอง
Roy : ถึงห้องคุณแล้วครับ ห้องผมอยู่ถัดไปอีก 3 ห้อง ถ้าคุณต้องการอะไรเรียกผมได้ตลอดเวลานะครับ
Jane : ขอบคุณค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
ก่อนที่ Roy จะเดินกลับห้อง เขาหันหลังกลับมาแล้วพูดว่า “ทุ่มหนึ่งผมจะมารับไปทานอาหารนะครับ”
Jane : ค่ะ แล้วเจอกันทุ่มหนึ่ง เธอยิ้มให้กับท่าทางของ Roy ที่ดูตื่นเต้น เหมือนเขาอายที่จะพูดกับเธอ
Jane ไม่ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปเปล่าประโยชน์ เธอนั่งพิจารณาสภาพศพจากภาพที่เธอนำมาด้วยของเหยื่อแต่ละราย พร้อมทั้งรายละเอียดเกี่ยวกับเวลาการตาย สถานที่พบศพ เธอพบว่าเหยื่อทุกรายล้วนเป็นหญิงสาวอายุประมาณ 30 – 40 ปี ทุกรายมีสภาพศพที่เหมือนกันแต่ต่างสถานที่ ฆาตกรคงไม่อยากทิ้งเบาะแสให้สาวถึงตัวได้ จึงต้องนำศพไปทิ้งไว้ตามสถานที่ต่าง ๆ สำหรับเวลาการตายของเหยื่อประมาณเที่ยงคืน เธอเอะใจจึงหยิบปฏิทินขึ้นมาดู เธอพบว่าวันที่เกิดเหตุตรงกับวันพระจันทร์เต็มดวงพอดี และวันพรุ่งนี้จะเป็นวันที่พระจันทร์เต็มดวงอีกครั้ง เธอคิดว่าฆาตกรต้องลงมืออีกแน่นอน แต่มันจะเป็นที่ไหนล่ะและเหยื่อรายต่อไปจะเป็นใคร นั่นแหละคือสิ่งที่เธอต้องสืบให้ได้ เพื่อไม่ให้เกิดคดีฆาตกรรมขึ้นอีก
