วันนี้ฝนตกพรำๆตลอดทั้งวันเลยต้องอยู่แต่ในร่มแห่งที่พักอาศัย

ยืน  เดิน  นั่ง  นอน  ทำ  พูด  คิด  ทุกอิริยาบทกับตัวเอง

พร้อมมองดูสายฝนที่กำลังสนุกกับการโปรยปราย 

เพื่อล่อเลี้ยงชีวิตแห่งสรรพสิ่งอย่างตั้งอกตั้งใจ 

ให้ได้น้อมนำมามองดูใจในตัวตน  

 

เราทุกคนโดยมากได้สรรสร้างความคิดต่างๆขึ้นมาหลากหลาย

แต่แล้วก็กลับจองจำตัวตนให้อยู่กับความคิดนั้นอย่างทุรนทุรายดั่งติดคุกในใจ

แต่ทว่าคนที่สามารถมองทะลุเข้าไปในปราการแห่งความคิดออกมาได้

เขาผู้นั้นจึงจะหลุดรอดจากการจองจำตัวตนแห่งคุกในใจอย่างเท่าทัน

 

อุปสรรค  ปัญหา  หรือความทุกข์กายและใจที่หลากหลาก

ซึ่งเกิดขึ้นในชีวิตเรา  ถือได้ว่าเป็นแบบฝึกหัดที่ดีเยี่ยม

ที่ให้เราได้ฝึกฝนเพื่อมีอำนาจเหนือมัน 

 

และธรรม(ชาติ)นี้แหละ เป็นกุญแจสำคัญ

ที่จะไขสิ่งต่างๆเหล่านี้ให้เราเห็นเนื้อแท้ของมันได้

(ภาพทั้งหมดถ่ายไว้เมื่อปลายปีที่แล้ว  ณ  ภูชี้ฟ้า)

ธรรมะสวัสดีขอรับ..