เบ็ญจมาศ วรรณสุข. (2550). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความคงทนในการเรียนรู้ และเจตคติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนเรื่องโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์โดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์กับการทำแบบฝึกหัดในหนังสือเรียน. โรงเรียนประตูชัย : พระนครศรีอยุธยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1.
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนก่อนและหลังเรียนโดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความคงทนในการเรียนรู้ และเจตคติเรื่องโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ระหว่างนักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์กับนักเรียนที่เรียนโดยทำแบบฝึกหัดในหนังสือเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2550 โรงเรียนประตูชัย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 จำนวน 2 ห้องเรียน 92 คน ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/3 ซึ่งเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 46 คน และ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/2 ซึ่งเป็นกลุ่มควบคุม จำนวน 46 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาคือ แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ จำนวน 9 ชุด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลครั้งนี้ ประกอบด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน และแบบวัดเจตคติที่มีต่อโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที (t – test) ผลการศึกษาสรุปได้ว่า 1. นักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. นักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยทำแบบฝึกหัดในหนังสือเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. นักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์และนักเรียนที่เรียนโดยทำแบบฝึกหัดในหนังสือเรียนมีความคงทนในการเรียนรู้เรื่องโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. นักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์กับนักเรียนที่เรียนโดยทำแบบฝึกหัดในหนังสือเรียนมีเจตคติต่อโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยนักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์มีเจตคติที่ดีต่อโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ส่วนนักเรียนที่เรียนโดยทำแบบฝึกหัดในหนังสือเรียนมีเจตคติที่ไม่ดีต่อโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์
