การฝึกทักษะ

ประสบการณ์การพพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพของข้าพเจ้า

                ขลุ่ยเป็นเป็นเครื่องดนตรีไทยที่ผู้เขียนชื่นชอบ  เพราะเคยฟังเพลงที่มีขลุ่ยเป็นดนตรีประกอบแล้วรู้สึกว่าเพลงนั้นมีความไพเราะมาก  สำหรับเครื่องดนตรีชนิดนี้ผู้เขียน  เคยหัดเล่นมาบ้างแล้ว  แต่ก็เล่นได้ไม่ดีเท่าใดนัก  จึงตั้งใจจะฝึกทักษะการเป่าขลุ่ยให้ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน

                การฝึกทักษะของผู้เขียนเริ่มต้นจาก  การเลือกฟังเพลงที่มีขลุ่ยเป็นเครื่องดนตรีประกอบเช่นเพลง  เดือนเพ็ญ  เป็นต้น  หรือฟังเพลงขลุ่ยของอาจารย์ธนิสร์  ศรีกลิ่นดี  ซึ่งเป็นผู้เชียวชาญในการเล่นเครื่องดนตรีชนิดนี้มาก  จากนั้นก็ฝึกทักษะที่สำคัญคือทักษะการระบายลม  ทักษะนี้มีความสำคัญมากเพราจะทำให้เราเปล่าขลุ่ยได้โดยที่เสียงไม่ขาดหายเวลาเราหายใจ  โดยเฉพาะเพลงเดี่ยว  เราจะทำการฝึกโดยมีอุปกรณ์คือ แก้วน้ำใส ๆ  น้ำเปล่า  และหลอดกาแฟ  จากนั้นเราก็เติมน้ำลงไปในแก้ว  แล้วฝึกเป่าลมลงไปในน้ำโดยผ่านหลอด  ให้เห็นฟองอากาศออกมาเรื่อย ๆ ไม่ขาดสาย  พอจังหวะที่เราจะต้องหายใจให้เราพยายามใช้กล้ามเนื้อที่ปากและที่โคนลิ้นดันอากาศออกมาพยายามฝึกบ่อย ๆ ก็จะทำได้

                ทักษะต่อมาเป็นทักษะการควบคุมลมที่เป่าออกมาให้สม่ำเสมอเราจะใช้การเป่าลมใส่ยังเปลวเทียนไข  โดยเราต้องเป่าให้เปลวเทียนไหวสม่ำเสมอกัน  เช่นเราเริ่มเป่าให้เปลวเทียนไหวทำมุม  30  องศาก็พยายามทำไห้ได้ให้มันตลอดต่อเนื่อง  ขณะที่เป่านั้นเราก็จะใช้ทักษะการระบายลมด้วย

                พอฝึกไปได้สักระยะเราก็ลองเป่าให้เพื่อนฟัง แล้วให้เพื่อนติชมว่าเป็นอย่างไร  ใกล้เคียงกันกับเพลงหรือเปล่า  หรือทักษะการเป่าพัฒนาไปหรือไม่  เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าการจะเล่นเครื่องเป่าให้ได้ดีนั้นเราจะต้องมีปอดที่แข็งแรง  ผู้เขียนจึงได้ออกกำลังการเพื่อเพิ่มสมรรถภาพของปอด จากการฝึกทักษะดังที่กล่าวมาข้าวต้นก็ทำให้สามารถเล่นขลุ่ยได้ดีขึ้น  และการที่เราจะได้มาซึ่งทักษะต่าง ๆ นั้น  มันจะไม่สามารถเกิดขึ้นเองได้  หากแต่จะมีขึ้นจากการหมั่นฝึกฝนทักษะนั้น ๆ ของเราเอง

 

 

 

http://www.imeem.com/people/uEGLNQ/music/M1JT5T78//

http://www.stp.ac.th/~art/plan%20m3/knolage/k06.pdf

http://www.thanis.net/biography.htm