ดนตรีนั้นคือ...ชีวิต 

              เราทุกคนคงมีความชอบในการทำกิจกรรมต่างๆ แตกต่างกันไป สำหรับผมแล้ว การเล่นดนตรี คือสิ่งที่ผมชื่นชอบมากที่สุด แต่กว่าที่จะเล่นดนตรีได้ ก็มีอุปสรรคมากมายเลยทีเดียวครับ ดังนั้นการเรียนรู้ที่ผมประทับใจ คือการเรียนรู้จากการเล่นดนตรีครับ

              ผมเริ่มต้นจากศูนย์เหมือนทุกๆ คนแหละครับ แล้วค่อยๆ เรียนรู้ด้วยใจรัก ผมจำความได้ว่าผมเริ่มประกวดร้องเพลงตั้งแต่อยู่ อนุบาล เป็นแนวลูกทุ่ง แล้วก็เริ่มรู้จักการเล่นดนตรี เมื่อเข้าสู่มัธยม

               ด้วยความสนใจในวงโยธวาทิต ผมจึงเข้าชุมนุมนี้ เริ่มต้นจากการเช็ดเครื่องดนตรีให้รุ่นพี่ กวาดห้อง แล้วก็ค่อยๆ ฝึกจากการถาม ดู สังเกต แล้วก็เริ่มเล่นดนตรีครับ เครื่องดนตรีชิ้นแรกที่เล่นคือ ทรอมโบน ครับ

              เนื่องจากชุมนุมโยธวาทิต อยู่ใกล้กับชุมนุมดนตรีสากล ผมจึงมีโอกาสแวะเวียนไปที่นั่นบ่อยๆ จนมีเพื่อนชักชวนให้ลองเข้าชุมนุม ด้วยความบังเอิญ กับขณะที่วงดนตรีของเพื่อนผมขาดนักร้อง และมือกีตาร์พอดี ผมจึงได้เข้าร่วมวงและเริ่มหัดเล่นกีตาร์ ตั้งแต่วันนั้น และค่อยๆหัดเล่นเครื่องดนตรี อื่นๆ ตามมา

วิธีการเรียน

               การเรียนของผมนั้นเป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์ การสังเกต การดู และการฝึกเป็นประจำ บางครั้งต้องจดบันทึกกันลืมครับ ผมโชคดีที่ได้เรียนจากผู้รู้ และมีประสบการณ์ อย่างรุ่นพี่ในชุมนุม ทำให้ค่อนข้างจะพัฒนาเร็ว และเพราะใจรักเป็นสำคัญ จนทำให้ภายในการเรียนรู้  2  เดือนก็ได้ลองงานคอนเสิร์ตเป็นครั้งแรกตอน  ม. 2 ครับ

 

ผลของการเรียน

ทำให้กระผมได้เล่นดนตรี ได้เทคนิคมากมาย เช่น การเล่นกีตาร์คอร์ดได้โดยไม่ต้องดูหนังสือเพลงถ้าร้องเพลงนั้นได้ การรู้จักสเกลคอร์ด และเทคนิคการเล่นดนตรีให้ไพเราะมากขึ้น