การดับสูญทางปัญญา

ระบบการศึกษาไทยตัวการทำลายเด็กชั้น 2 ตายทางปัญญา !!

ทำไมผมต้องตั้งหัวเรื่องในการเขียนอย่างนี้ทั้ง ๆ ที่ผมก็เป็นส่วนหนึ่งของระบบการศึกษาไทย....ผมทำงานเป็นครูในโรงเรียนเล็ก ๆ ที่จังหวัดระยอง  เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาระดับตำบล...การที่เป็นโรงเรียนระดับตำบลทำให้ทุกอย่างที่จะเอื้อต่อการจัดการเรียนการสอนไม่พร้อมไปเสียทุกอย่าง  สือการเรียนการสอน  ครูไม่เพียงพอ  ครูไม่ตรงกับวิชา  เปลี่ยนผู้บริหารบ่อยทำให้การทำงานไม่ต่อเนื่อง  ขาดการวางแผนที่ดีในการทำงาน  ผมจะขอยกตัวอย่างกรณีศึกษาของโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดสุรินทร์

มีนักเรียนคนหนึ่งที่เรียนวิชาหลักของระบบการศึกษาไทย  คือวิทยาศาสตร์  ภาษาไทย  สังคม คณิต และภาษาอังกฤษ  เด็กนักเรียนคนใดที่เรียนในห้าวิขานี้ไม่ดี.ครูก็จะด่าว่าไอ้โง่ มึงมาเรียนทำไม่ กลับไปไถ่นาแทนควายจะดีกว่า...เด็กชายเอกเป็นคนที่เรียนวิชาห้าวิชาหลักไม่ดีเลยได้เกรด 1และ 0 เท่านั้นทำให้ถูกครูที่สอนในห้าวิชาหลักนี้ดุด่าว่าเป็นประจำจนไม่อย่ามาโรงเรียนเลยวันไหนที่มีเรียนวิชานี้เอกก็จะพยายามจะไม่เข้าเรียนบ้าง หลบเรียนบ้างเพราะไม่อย่าฟังครูว่า ครูตี แต่วันไหนที่มีเรียนวิชาศิลปะกับพละวันนั้นเอกจะอยากมาเรียนและเรียนได้เกรด 4 ทั้งสองวิชานี้  โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาศิลปะได้เกรด 4 ทุกเทอม แต่ไม่เป็นที่ยินดีของครูที่เรียนห้าวิชาหลักเท่าไร....จนวันหนึ่งจังหวัดสุรินทร์ต้องการสร้างอนุสาวรีย์ให้กับผู้ที่ก่อตั้งเมืองสุรินทร์(ต้องขอโทษด้วยผมจำชื่อไม่ได้) และประกาศให้กับผุ้ที่สนใจออกแบบสร้างอนุสาวรียให้เอกออกแบบประกวดและได้รับการคัดเลือกให้สร้างอนุสาวรีย์...ทุกวันนี้ครูที่เคยด่าว่าเขาเป็นคนโง่  ไล่ให้เข้ากลับไปไถ่นาแทนควาย ...ต้องยกเมือไว้สิ่งที่เขาเป็นคนสร้างโดยที่หารู้ไม่ว่าคนที่ถูกระบบการศึกษาของไทยพิพาษษาเขาว่าเป็นคนโง่..แต่คนโง่ที่ว่ากลับทำให้คนที่คิดว่าตัวเองสอนให้คนฉลาดสอนให้คนเก่งจะเป็นคนที่มีคุณค่าที่สุดจะมากราบสิ่งที่คนโง่คนหนึ่งทำขึ้น..ผมว่าถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เอกวางแผนการตั้งแต่สมัยเรียนแล้วคงเป็นแผนการที่แยบยลมาก...เพราะฉะนั้นอย่าตัดสินคนเฉพาะสิ่งที่เห็นจงมองที่ศักยภาพของเขาแล้วเราจะเป็นครูที่มีความสุขที่สุด..(เมื่อเพื่อน ๆ อ่านแล้วแสดงความคิดเห็นอย่างไร)