การพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล

ใจของฉันมันเป็นของเธอ ไม่ว่านานเท่าไร.... ห้าโมงเย็นกว่าๆ แล้ว เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ ของพอลล่า ดังขึ้น ขณะขับรถจะกลับบ้าน...เอ...เบอร์ไม่คุ้น ไม่ได้ mem เอาไว้... รับดีไหมนะ ...ก็เขาบอกว่า... ไม่โทรไม่รับขณะขับรถ อิอิ...แต่ ข้างหน้าไฟแดงแล้ว เรารับก่อนดีกว่านะ...เฝื่อมีธุระสำคัญ... สวัสดีค่ะ.... พอลล่าส่งเสียงแบบเป็นทางการ อิอิ  กลัวว่า...งานจะเข้า

กัลยาณมิตร : สวัสดีค่ะ อาจารย์พอลล่า....ดิฉัน..... จากโรงพยาบาล....(แห่งหนึ่งใกล้ๆ กรุงเทพค่ะ)  น้ำเสียงสดใส ระคนกับ ความตื่นเต้นและเปี่ยมไปด้วยความดีใจ....อาจารย์ยุ่งอยู่หรือปล่าวคะ  

พอลล่า : อ๋อ...อาจารย์..... สวัสดีค่ะ อิอิ...สบายดีใช่ไหมคะ (ความจริง พอลล่า ติดตามข้อมูล รพ.นี่อยู่ ค่ะ)

กัลยาณมิตร: สบายดีค่ะ อยากจะมาขอบคุณอาจารย์ค่ะ ที่ให้กำลังใจอยู่เสมอ...

พอลล่า: (แอบเขินก่อนพูด)  พอลล่าไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ แต่ก็ขอแสดงความยินดีด้วยอย่างจริงใจเลยค่ะ ผ่านแล้วใช่ไหมคะ (ยิ้ม...แบบ ไม่หุบ ขณะพูด อิอิ...) ในใจแอบคิดว่า ดีใจมากกว่ารพ.ไปรึป่าวเรา ฮ่าๆๆ

กัลยาณมิตร: ต้องขอบคุณ สรพ.และทีมทุกๆท่านมากๆ เลยค่ะ ที่ทำให้มีวันนี้ เราจะมีงานฉลองครั้งใหญ่เร็วๆนี้ ค่ะ ขอบคุณ อ.พอลล่าอีกครั้งค่ะ

 

เย็นวันนั้น เป็นอีกวันหนึ่งที่เกิดความรู้สึก เต็ม... เอ่อ ซึ่งอาจจะไม่ต้องบอก... แต่พอลล่าฟังจากเสียงตามสายพอลล่าก็ทราบแล้วว่า ผลการเยี่ยมออกมาเป็นที่น่าพอใจ หลังจากที่รพ.แห่งนี้ผิดหวังกับการเยี่ยมครั้งก่อนไปไม่นาน ขอชื่นชมทีมงาน ทุกท่านที่ฟันฝ่า ลุกขึ้นมาสู้กับตัวเองอีกครั้ง จนมีวันนี้ วันที่รอคอย เป็นโรงพยาบาลที่มีคุณภาพมาตรฐาน เพื่อผู้ป่วยจะได้รับการดูแลที่มีคุณภาพมาตรฐานอย่างแท้จริงค่ะ

ขอเป็นหนึ่งกำลังใจ ที่เฝ้ามองและให้กำลังใจ ตลอดไปค่ะ

พอลล่านึกย้อนกลับไป หลายๆ โรงพยาบาลที่ผ่านช่วงเวลาสำคัญ นาทีนั้น มีทั้งน้ำตา เสียงหัวเราะ เสียงสะอื้น บางท่าน หัวเราะทั้งน้ำตา ท่านผู้อำนวยการบางท่าน แอบมีน้ำตารื้นๆ ระคนกับน้ำเสียงที่แสดงความขอบคุณทีมงานที่เข้าไปเยี่ยม ชื่นชม .....

ขอขอบคุณทุกเหตุการณ์ ทุกสิ่งทุกอย่างที่บ่มเพาะให้เกิดความรู้สึก เต็ม... ในหัวใจดวงน้อยของพอลล่า อยากบอกว่า ที่ปรึกษาตัวน้อย พลอยยินดี ด้วยใจจริงค่ะ