คำสั้นๆ แต่ "ลืม" นึก

     พอดีวันนี้ไม่รู้หงุดหงิด หรือรำคาญอะไรสักอย่าง เข้ามานั่งทำงานในโรงเรียนก็เจอแต่พฤติกรรมไม่พึงประสงค์...เฮ้อ ไม่ใช่ของเด็กนักเรียนนะครับ แต่ก็เอาเถอะมันอาจจะชินชาและฝังรากลึกกันมานาน แต่ขอออกตัวก่อนนะครับผมไม่ใช่ครู หรือพนักงานราชการหรอก แต่ที่เข้ามาในโรงเรียนประจำเพราะเป็นศิษย์เก่า และก็มานั่งเขียนโปรแกรม และก็พัฒนา ระบบบริหารงานฝ่ายกิจการนักเรียน ให้กับอาจารย์เก่า(ที่รักมาก) พอดีแกจับฉลากได้เป็นหัวหน้าฝ่าย เลยลาออกมาช่วย มันก็เลยเห็นอะไรต่อมิอะไรหลายอย่าง ดังที่กล่าวมาข้างต้น และเผอิญวันนี้นั่งหารูปเก่าๆ เจอในเครื่องเลยอยากจะเอามาเขียนเก็บเอาไว้สักหน่อย ก็ตามข้างล่างละครับ


ภาพประกอบ: ได้มาจากภาพถ่ายจำที่มาไม่ได้แล้วครับ(ขออภัยจริงๆ)

ข้อความก็ง่ายๆ ความหมายตรงๆ
แต่กับสิ่งที่ผมเห็นทุกวัน นี่อยากให้ผู้คนเหล่านั้นมาอ่านจริงๆ
แต่ก็ไม่รู้และก็ไม่ทราบนะครับว่าอ่านแล้วจะรู้สึกอะไรหรือเปล่า

วันนี้เอาไว้แค่นี้ละครับ เดี๋ยวจะแวะมาเอาบทความที่เขียนเอาไว้ขึ้นบ่อยให้มากขึ้น