ทันที่ที่ผมได้รับหนังสือ.." นักส่งเสริมการเกษตร สอนงานผ่านบล็อก Gotoknow.Org " ที่เขียนโดย  คุณวีรยุทธ สมป่าสัก เมื่อวันที่ ๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๒ 

                       

ผมใช้เวลาอ่าน ท่ามกลางสายลมชายเขา พัดโชยอ่อน ไม่ถึงชั่วโมง ตั้งแต่หน้าปกถึงหลังปกท้าย ทุกตัวอักษรอย่างรวดเร็ว ๓๔ เรื่อง ขมวดได้ว่า 

  • เป็นหนังสือที่ กระตุกต่อมความคิด ..เพื่อผลิตปัญญา  มากกว่าการสอนงาน ส่งเสริมการเกษตรโดยตรง  เข้าทำนองว่าปัญญามี  สิ่ง(งาน)ดีๆย่อมตามมา อะไรประมาณนั้น

  • เป็นหนังสือที่อ่านเข้าใจง่ายๆ ไร้ศัพย์แสง ทั้งไทย-เทศ ที่ต้องอาศัยการแปล-ตีความ ให้พิศวง งงงวย

  • เป็นหนังสือที่สะท้อนให้เห็นภาพรวมของ ปัญหา ขีดจำกัดของการปฎิบัติ ในงานส่งเสริมการเกษตร ที่จำเป็นต้องได้รับการพัฒนาหรือแก้ไขปรับปรุง ในเชิงระบบที่จะส่งผลถึงองค์กร บังเกิดความเข็มแข็ง/แข็งแกร่ง ค่อนข้างชัดเจน

  • พิมพ์น้อยเพียง ๕๐๐ เล่ม คงไปถึงหน่วยงาน/องค์กร/บุคคลากรที่เกี่ยวข้องน้อยมาก ท่านใด ที่สนใจ ลองสอบถามได้ที่คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ หรือที่ผู้เขียนโดยตรง

  • ทำให้คิดถึง " คนไร้กรอบ " จึงขออนุญาต นำข้อคิดของท่าน บางบทบางตอน ที่ว่า..

                 ๑) สิ่งที่ผู้ใหญ่ ต้องการ คือ อยากให้เด็ก เยาวชน เป็นคนดี   คำสอนมากมายบอกว่า ต้องเป็นคนดี แต่ ไม่มี "วิธีการ"   ไม่มี How

                 ๒) ตัวอย่างที่ว่าดี  ก็ไม่ค่อยจะมี           ฯลฯ..................................

                 ๔)  เด็กทำดี  ไม่มีผู้ใหญ่เห็น   แต่ ปากครู ก็พร่ำบอกว่าให้ทำดี

วิธีแก้ คือ ต้องพาเด็ก ออกไปทำความดี  ใช้ Action learning  ออกไปทำงานจิตอาสา แล้วกลับมาทำ AAR (After action learning) หรือ Dialogue กัน ....ฯ....

                 ๕) ผู้ปกครอง ขาดการอบรม    ไม่มีใครกล้าสอนผู้ปกครอง  .....ฯลฯ..... ครูก็ไม่ลุกขึ้นสู้  กับ ผู้ปกครอง  นักการเมือง  ผู้็บริหาร ...........ฯ....มีหนังสือชื่อ Courage to teach  ปลุกเร้าให้ ครูกล้าที่จะสอน  สอนให้เด็กเรียนรู้   ไม่ใช้่ สอนให้หลงไปกับ ระบบวัตถุนิยม   เงินคือพระเจ้า   งานดีเงินดี คือ ความสำเร้จ   กล้าสอนให้เด็ก เป็นคนดี   ต้องใช้ ความกล้ามากๆ   ใช้กระบวนการเรียนรู้

 

สามสัก

๑๙ สค.๕๒