นางในวรรณคดีผู้มีฝีปากเป็นเอก

 

คำคมคารมนาง (1)

        นางในวรรณคดีส่วนใหญ่จะเป็นหญิงที่เพียบพร้อมด้วยลักษณะของกุลสตรี สงบเสงี่ยม มารยาทแช่มช้อย วาจาไพเราะอ่อนหวาน แต่ต้องขอยกไว้สักคนหนึ่ง ที่มีลักษณะนิสัยถึงลูกถึงคน วาจาคารมคมคาย ไม่เป็นสองรองใคร จะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากนางพิมพิลาไลย นางในวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผน  ลองฟังคำคมคารมของนางในตอนด่าขุนช้าง  เมื่อขุนช้างไปบอกนางศรีประจันมารดาของนางพิมพิลาไลยว่าจะมาสู่ขอนาง 

     แล้วแกล้งเรียกข้าด่าประจาน   แน่ะอ้ายผลหัวล้านไปไหนเหวย

ยกยศยิ่งใหญ่กระไรเลย               ดอกเตยหรือจะปลอมพยอมไพร

จองหองเอาเงินมาอวดอึง             แม่มึงกูหาปรารถนาไม่

ขี้เกียจการงานนี่สุดใจ                  น้ำขอดโอ่งไหไม่นำพา

อ้ายเจ้าชู้ลอมปอมกระหม่อมบาง   ลอยชายลากหางเที่ยวเกี้ยวหมา

ชิชะแป้งจันทน์น้ำมันทา                หย่งหน้าสองแคมเหมือนหางเปีย

หมามันจะเกิดชิงหมาเกิด             มึงไปตายเสียเถิดอ้ายห้าเบี้ย

หน้าตาเช่นนี้จะมีเมีย                    อ้ายมะม่วงหมาเลียไม่เต็มใจ

เหมือนแมลงปออวดอิทธิ์ว่าฤทธิ์สุด จะแข่งครุฑข้ามอ่าวทะเลใหญ่

ก้อนเส้าหรือจะเท่าเมรุไกร            หิ่งห้อยไพร่จะแข่งแสงสุริยง

ชาติชั่วตัวดังนกตะกรุม                จะเอื้อมอุ้มอิงอกวิหคหงส์

เขาสิปองเล่นมุจลินท์ลง                ตัวพะวงตมกลับทะนงใจ

      ขุนช้างได้ฟังคำคมคารมนางด่าเปรียบเปรยเช่นนั้นถึงกับ

        ...อำลาศรีประจันทันใด    ลงจากเรือนไปมิได้ช้า

     ใครจะไปทนให้นางด่าเปรียบเปรยอยู่ได้  ขืนอยู่ต่อไปคงต้องเอาปี๊บคลุมหัว

     คำคมคารมของนางพิมนี่สุดยอดจริง ๆ  ใช้โวหารภาพพจน์ทั้งอุปมาอุปไมย  อุปลักษณ์ สัญลักษณ์  และยังมีการใช้คำผวนอีกด้วย  ตอนเดียวคงไม่พอเสียแล้วสำหรับนางพิมพิลาไลย สาวเจ้าคารมแห่งเมืองสุพรรณ