โรงเรียวประจำ

การจัดการศึกษาสำหรับนักเรียนที่อยู่ประจำ รัฐบาลไทยมีโรงเรียนประจำอยู่หลายแห่งแต่ที่น่าเสียดายคือ โรงเรียนประจำเหล่านี้สามารถสร้างและพัฒนาศักยภาพในตัวนักเรียนได้อย่างเต็มประสิทธิภาพได้หรือไม่อย่างไร รัฐบาลทุ่มทุนสร้างหลายร้อยล้านต่อโรงเรียนประจำต่างๆที่ดูเหมือนมีอยู่จนแทบจะทุกจังหวัด แต่ผลสัมฤทธิทางการศึกษาที่โรงเรียนเหล่านี้ทำได้กลับตกและต่ำ กว่ามาตราฐานทางการศึกษาที่ควรเป็น อะไรเป็นเหตุ อะไรเป็นปัจจัย นอกจากเด็กจะมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตกต่ำแล้ว คุณลักษระอันพึงประสงค์ในตัวเด้กก็ดูจะแย่พอๆกับคุณภาพทางการเรียน ทั้งดี ทั้งเก่ง แย่ทั้งหมด หันมามองดูความสุขในตัวเด้กประจำที่ได้รับก็น้อยด้วย ทำไม???? สพฐ.ซึ่งขณะนี้เป็นหน่วยงานที่มีโรงเรียนประจำอยู่ในความดูแลเป็นร้อยโรงเรียนกระมังคงต้องรีบหันกลับมาทบทวน ทั้งนโยบาย วัตถุประสงค์การจัดสร้าง ผลกำไร คุณภาพ และงบประมาณที่ให้โรงเรียนประจำ ตอนนี้ สพฐ.กำลังบริหารโรงเรียนประจำแบบไป-กลับ ทุกอย่างของโรงเรียนประจำไม่มีอะไรพิเศษ เหมือนโรงเรียนธรรมดาทั่วไป ทั้งที่โรงเรียนประจำส่วนใหญ่เป็นโรงเรียนที่สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์พิเศษ เป็นโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติบ้างหละ โรงเรียนที่สร้างเฉลิมฉลองในโอกาสพิเศษบ้างหละแต่การบริหารจัดการที่ สพฐ.กำลังดำเนนการอยู่ไม่แตกต่างจากโรงเรียนธรรมดาทั่วไป ขณะนี้สิ่งที่เห็นเป็นภาพเปรียบอย่างชัดเจนเช่น โรงเรียนในฝัน ที่สพฐ.ทุ่มงบประมาณ พัฒนาหลายสิ่งหลายอย่างอย่างน่าชื่นชม โรงเรีนในฝันกลับกลายเป็นโรงเรียนดีใกล้บ้านที่เด็กๆหลายคนโชคคดีที่ได้อยู่โรงเรียนในฝัน งบประมาณที่ทุ่มเทประเดประดังเข้าไปทำให้โอกาสเด็กๆหลายพันคนได้มีโรงเรียนดีๆเรียน น่าชื่นชมและยินดี แต่ทิ้งโรงเรียนประจำที่สร้างโดยมีวัตถุประสงค์พิเศษให้อยู่แบบไม่พิเศษอะไร โรงเรียนจุฬาภรณ์ที่สร้างมาส่งเสริมความสามารถพิเศษด้านวิทยาศาสตร์กลับมีผลการสอบเข้าเรียนในโรงเรียนมหอดลวิทยานุสรณืน้อยมาหากเทียบกับจำนวนโรงเรียนจุฬาภรณ์ทั่วประเทศ12แห่ง กับการสอบคัดเลือกเด็กหัวกระทิไปเรียนก่อนใคร กับการเป็นโรงเรียนประจำที่นักเรียนน่าจะได้รับการเรียนรู้มีเวลาเรียนอย่างเต็มที่ ผลปรากฏเชิงประจักษ์เช่นนี้หมายความว่าอะไร???? ผู้บริหารระดับสูงของสพฐ.มองมุมนี้อย่างไร โรงเรียนประจำหลายโรงเรียนที่เด้กจบ ป.6 มาเกรดเฉลี่ย 4.00 มาเรียนแล้วจบมาสอบด้วย 2.00 หรือไม่ถึง ทำไม???? ทำไมโรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์พิเศษจึงไม่มีอะไรพิเศษอย่างโรงเรียนในฝันบ้าง ผู้บริหารควรเป็นหนึ่งของสพท.นั้นๆ ไม่ใช่ใครก็ได้เดินเข้ามาเป็น งบประมาณควรได้รับการสนับสนุนเกเช่นเดียวกับโรงเรียนในฝัน ครูควรได้รับการพัฒนาอย่างพิเศษ เราควรมีวิสัยทัศน์ว่าโรงเรียนที่จัดสร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์พิเศษควรจะสามารถบริหารจัดการอย่างนิติบุคคลเต็มรูปได้ จริงหรือไม่ อย่าปล่อยให้โรงเรียนประจำเหล่านี้ต้องอยู่อย่างอนาถา สภาพหอพักและการบริหารจัดการที่ดูเหมือนกำลังไกลจากวัตถุประสงค์การจัดตั้งออกไปทุกขณะ ทำไมโรงเรียนที่มีชื่อเสียง โด่งดังของแต่ละเขตพื้นที่ เป็นที่นิยม และเป็นความใฝ่ฝันของเด็กเก่ง เด็กดีจึงไม่ใช่โรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์พิเศษ หรือ สพฐ.คุ้นเคยกับการบริหารโรงเรียนแบบราชประชานุเคราะห์ จึงไม่สนใจอะไรโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติอื่นปล่อยให้ค่อยๆแปรสภาพเป็นราชประชานุเคราะห์น้อยๆไปในที่สุด ถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะหันมาทบทวน กำหนดรูปแบบ ทิศทาง วิสัยทัศน์ ปัดฝุ่นวัตถุประสงค์การจัดตั้งโรงเรียนเหล่านี้กันใหม่ ส่งเสริมและผลักดันให้ก้าวไปอย่างสง่างสมกว่านี้ เปลี่ยนเปลงและคัดสรรผู้บริหารมือโปร ครูมือดปร และนักเรียนหัวกระทิมาอยู่ด้วยกัน