ฉันเริ่มต้นชีวิตครูด้วยการสอบบรรจุในจังหวัดชายแดน ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจ ที่จะพัฒนาคุณภาพการจัดประสบการณ์เรียนรู้ให้แก่นักเรียนที่ขาดโอกาสทางการศึกษา แต่ชีวิตการเป็นครูชายแดนไม่ได้ราบรื่นอย่างอย่างที่คิดนอกจากความกดดันจากสภาวะการณ์แวดล้อมแล้ว ฉันได้พบว่าการสอนเด็กนักเรียนที่ใช้ภาษามลายูท้องถิ่นในชีวิตประจำวัน ให้อ่านและเขียนภาษาไทยได้อย่างคลอ่งแคล่วนั้น ช่างแตกต่างจากการทดลองสอนในโรงเรียนสาธิตเมื่อตอนเป็นนักศึกษาอย่างชนิดที่ว่าเทียบกันไม่ได้เลย จากความเชื่อมั่นที่เคยมี ฉันค้นพบว่ายังมีอีกหลายสิ่งที่ฉันต้องเรียนรู้อย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคการสอน หรือวิธีการจัดประสบการณ์เรียนรู้ในรูปแบบต่าง ๆ ถึงแม้ว่าสิ่งที่ฉันกำลังพยามทำอยู่อาจจะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สิ่งที่คนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งอย่างฉันจะพยามทำให้ได้ ก็คือการทำหน้าที่ครูชายแดนต่อไปให้ดีที่สุดเท่านั้นเอง
ครูชายแดน
ครูชายแดน
ทักทายจ้า
ครูชายแดนน่าภาคภูมิกว่าครูกลางเมืองครับ
เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้สู้ค่ะ ^__^