การทำอาหารอาจจะเป็นเรื่องง่ายๆสำหรับใครหลายๆคน...
แต่สำหรับฉันมันเป็นเรื่องยากมากเลย เมื่อมันยากฉันจึงไม่สนใจที่จะฝึกทำอาหารทั้งๆที่ผู้หญิงควรจะทำเป็นและทำได้กัน แต่อยู่มาวันหนึ่งฉันก็สนใจที่จะทำมันขึ้นมา เพราะคุณแม่ของฉันบังคับให้ทำ ตอนแรกที่ทำฉันไม่ชอบเสียเลย รู้สึกว่ามันยุ่งยาก ไหนจะต้องมาเตรียมอุปกรณ์เครื่องปรุงต่างๆ ไหนจะต้องทำ และยังต้องมาทำความสะอาดอีก ขั้นตอนกว่าจะได้อาหารสักจานมันยากเสียจริงๆ แต่พอทำไปเรื่อยๆและได้รับคำชมจากคนในครอบครัวที่ได้ทาน ทีนี้ฉันก็สนใจมันขึ้นมาเลยทีเดียว และการเริ่มฝึกทำอาหารก็เริ่มขึ้น ตอนแรกฉันก็เรียนรู้จากคุณแม่ของฉัน โดยการเป็นลูกมือในทุกครั้งที่มีโอกาส พยายามจดจำสูตและเครื่องปรุงต่างๆ พอมั่นใจว่าทำได้ก็ลองขอคุณแม่ลงมือทำเองจะได้เป็นการทบทวนความรู้และลองปฏิบัติจริง ทำอย่างนี้จนชำนาญทำอาหารได้หลายอย่าง แต่ฉันก็ยังไม่หยุดแค่นี้ เวลาที่มีเวลาก็จะดูรายการที่สอนทำอาหาร และค้นข้อมูลจากอินเตอร์เนตแล้วก็ลองมาทำด้วยตัวเอง อาจจะทำถูกทำผิดบ้าง แต่ก็ถือว่าได้ปฏิบัติได้ฝึกฝีมือตัวเอง จาการที่ไม่ชอบ ไม่สนใจเลย พอได้กำลังใจถึงแม้ครั้งแรกจะทำได้ไม่ดี มันก็ทำให้ฉันเกิดแรงที่จะพยายามต่อไป การทำอาหารในครั้งนี้ก็ทำให้รู้อีกว่าไม่มีอะไรยากเกินถ้าเราใส่ใจและพยายามทำดู และฉันก็ยังหวังอีกว่าจะพัฒนาตัวเองในอีกหลายๆด้านที่ยังด้อยอยู่ โดยสร้างแรงบันดาลใจให้กับตัวเอง และต้องบอกตัวเองเสมอว่าไม่มีอะไรยากเกินความพยายามของเรา
ภาพเหล่านี้ก็เป็นอาหารที่ฉันทำได้ อาจจะอร่อยหรือไม่อร่อย
ไว้มีโอกาสจะทำให้ชิมนะคะ
อาหารหน้าตาน่าอร่อยนะ ฝึกไปฝึกมาก็คงจะอร่อยเองอ่ะแหละ สงสัยคงจะไม่กล้าชิมหรอก จานแรกอ่ะ
เค้าเป็นคนชอบกินว่างๆอย่าลืมมาทำให้กินน้า
เราก็อยากฝึกทำเหมือนกัน
จะได้ทำให้พ่อกับแม่กิน
พยายามเข้านะ
เดี๋ยวว่างๆจะไปลองชิม