คุณภาพการศึกษาเป็นวาทกรรมทางสังคมและการเมืองมาช้านานจนกลายเป็นวาระของชาติไปอย่างสมบูรณ์ มีเหตุจากปัจจัยใดก็ไม่อาจทราบได้ แต่มีปัจจัยหนึ่งที่น่าจะเป็นส่วนสำคัญที่ไม่อาจปฏิเสธได้ ก็คือ 1. คุณภาพการจักการเรียนการสอนของครู เช่น ครูไม่มีคุณภาพในตัว เนื้อหาวิชา ( ไม่มีความรู้ที่แท้จริง หรือรู้แบบงู ๆ ปลา ๆ และรู้แบบผิด ๆ ถูก ๆ ) 2. ครูไม่มีคุณภาพด้านกระบวนการ ( จัดการเรียนรู้ไม่ได้ ถ่ายทอดไม่เป็น 3. ครูยึดตนเองเป็นสำคัญ
หากจะยอมรับความจริง ยังมีครูอีกจำนวนมากพอควร ที่ยังทำหน้าที่ไปแบบวัน ๆ ไม่จริงจังที่จะพัฒนาตนเอง ไม่จริงจังที่จะพัฒนาลูกศิษย์ เมื่อเดือนที่ผ่านมา ( ก.ค. ) ทางสำนักงานเขตพื้นที่ ได้จัดสอบครูภาษาไทย ครูภาษาอังกฤษ ได้คะแนนไม่เท่าไหร แล้วจะเอาอะไรกับคะแนนของนักเรียนหล่ะ ต่ำกว่าร้อยละ 50 ทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้
มีคนถามว่าปฏิรูปรอบแรกได้อะไร ก็ได้ตำแหน่ง ผอ. เขต รอง ผอ. เขต ผอ. โรงเรียน แล้วนักเรียนได้อะไร ยังไม่มีใครตอบได้แบบเต็มปากเต็มคำ รอบสองกำลังก่อตัว จะเอาอย่างไรดี ปัญหาจริง ๆ แล้วอยู่ตรงไหน อยากให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องไตร่ตรองให้ดี แล้วลงมือกันอย่างจริงจัง จะเริ่มที่หลักสูตร จะเริ่มที่หน่วยงาน จะเริ่มที่ระบบบริหารจัดการ จะเริ่มที่ตัวครู เลือกเอาสักอย่างหรือจะเป็นแบบบูรณาการ แต่ขอให้ทำอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง คงไม่เกิน 10 ปี การศึกษาไทยจะก้าวไกลอย่างที่ต้องการ โอม เพี้ยง ????
ปู ปิ๊ด ปี๋
