GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เขียน BLOG ให้เป็นบุญ

เมื่อก่อนดิฉันไปเรียนบริหารที่โรงพยาบาลรามาธิบดี   ดิฉันเห็นเพื่อนๆเล่นคอมและเอารูปมาใส่คอมและดูรูปกัน   ดิฉันแอบอิจฉาเพื่อนๆแต่ขณะนั้นยังไม่มีความรู้เรื่องKMทำให้จบมาถ่ายรูปดิจิตอลก็ไม่ค่อยเป็น   หลังจากเริ่มหัดเขียนblog ดิฉันเห็นด้วยกับปิ่ง พัชรา (บำราศ)ว่าการเขียนblogทำให้เกิดสุข    ดิฉันคิดว่าน่าจะทำให้เกิดบุญมหาศาล   ยกตัวอย่างจากประสบการณ์ของตัวเอง

1     เราเขียนถึงแต่สิ่งที่ดีๆของคนอื่นและตัวเอง   เวลาเขียนจะมีแต่ความสุข   ผู้ถูกกล่าวถึงก็เกิดสุข

2     เรานำความสำเร็จของน้องๆในหน่วยงานแต่ละคนมาเขียนทำให้เกิดการเรียนรู้จากความสำเร็จ      สารสุขจะหลั่งออกมา    ถ้าเรียนจากปัญหาเริ่มต้นก็หาคนทำให้เกิดปัญหา   ยังหาตัวไม่ได้แต่เกิดความขัดแย้งก่อน   สารทุกข์จะหลั่งออกมา

3     ถ้าพวกเราซึ่งพอจะเขียนเป็นไปแนะนำเจ้าหน้าที่เราให้หัดเขียนโดยมียุทธศาสตร์หนึ่งคนแนะนำห้าคน คล้ายๆการขายตรง   น่าจะทำให้เจ้าหน้าที่เราสามารถเรียนคอมผ่านการเขียนblog   งานของสถาบันในการพัฒนาข้อมูลน่าจะไปได้รวดเร็วนะคะ   ก็จะเป็นบุญใหญ่เลยค่ะ

4     ในการสอนผู้อื่นเราจะพัฒนายิ่งขึ้นเพราะจะมีการลปรร.กันทำให้เราจะไปพัฒนาตัวเองมากขึ้นนึกถึงความเก่งของตัวเองก็จะทำให้เรายิ้มอยู่เสมอ

5     ช่วงที่มีการถ่ายทอดกันจะมีพลังของเมตตาทำให้เรามีความสุขและบุญจะเกิดขึ้นค่ะ

6     สำหรับตัวดิฉันทำให้ภาษาไทยเขียนถูกต้องมากขึ้น   แต่ก็ยังผิดบ่อยๆก็ต้องขออภัยท่านผู้อ่านที่ภาษาไม่เก่งแต่ใจร้อน   ทำให้เขียนผิดไปบ้าง

เข้าใจว่ายังมีอีกหลายข้อ   กรุณาลปรร.ได้ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): บล็อกบุญ
หมายเลขบันทึก: 28244
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

อ่านแล้ว เห็นด้วยครับ
ข้อ 1 เวลาอ่านบันทึกนี้ คนอ่านก็มีความสุขด้วย
ข้อ 2 รู้สึกว่า สารสุขหลั่งออกมาจริงๆ
ข้อ 3 อย่างน้อยเราคงจะได้รับทราบ มุมมองความคิดเห็นที่อาจจะเป็นประโยชน์ต่องานของเราได้
ข้อ 4 ได้รู้ในสิ่งที่เราอาจจะคิดไม่ถึง
ข้อ 5 ได้ประโยชน์ทั้ง 2 ฝ่ายจริงๆครับ
ข้อ 6 ผมว่า ท่านเขียนถูกมากกว่าผมอีกนะครับ
ขออนุโมทนาค่ะ

สาธุ

ดีใจด้วยนะที่คุณพัชราหลุดจากวงจรฝ่ายการพยาบาล(ขุมนรก)เลยทำงานอย่างมีความสุข
เห็นด้วยมากๆๆๆๆๆๆ กับคุณอิจฉา อยากรู้ว่าจะเอาธรรมะข้อไหนมากล่อมเกลาถ้าโดนกับตัวเอง ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า

ควรปลงใจเถอะ ว่าชาติก่อนเราเคยมีกรรมผูกพันกันมา ให้อภัยกันดีกว่า ชีวิตคนเราอยู่อีกไม่นาน เดี๋ยวก็กลับบ้านเก่าแล้ว ตอนอยู่ควรให้แต่สิ่งที่ดีๆ กันดีกว่าน่ะ จะได้ไม่ทุกข์ เหตุจากอดีตย่อมมีผลในปัจจุบัน เหมือนปลูกมะม่วงเมื่อ 1 เดือนที่แล้วยังไม่ออกผล เพราะยังไม่ถึงเวลา ต่อมา 2 ปี มะม่วงก็ออกผล ก็เช่นเดียวกัน บางคนบอกทำดี แต่ทำไมต้องเดือดร้อนก็เป็นกรรมที่เราทำไว้ มาให้ผลแล้ว เพราะฉะนั้นต้องสร้างกรรมดีไว้มากๆ กรรมจะได้ตามไม่ทัน