สานหวดบ้านวัด
เมื่อวันที่ 29 ก.ค 2552 ที่ผ่านมา น้ำขวัญและเพื่อนได้ไปฝึกสานหวดนึ่งข้าวที่บ้านวัด อำเภอวารินชำราบ จังหวัด
อุบลราชธานี ความรู้สึกครั้งแรกที่เข้าไปศึกษาเรียนประทับใจผู้ใหญ่บ้านมากที่ท่านเป็นผู้หญิงแต่ท่านมีความเป็นผู้
นำสูงและแนะนำให้น้ำขวัญได้รุ้จักการเรียนรู้เรื่องการจักสาน เพราะเป็นภูมิปัญญาดั้งเดิมซึ่งตอนนี้มักจะหายากแล้วเรา
ในฐานะเยาวนที่เติบโตมาในที่ที่ดีภายใต้สิ่งแวดล้อมที่สมบูรณ์ ควรจะช่วยกันสานต่อเจตนารมของบรรพบุรุษ ให้วิชา
ความรู้ที่มีมาแต่ด้งเดิมคงอยู่คู่คนไทย จากคำสอบถามของเราได้รู้มาว่าปกติการสานหวดจะได้แต่ละใบนั้นถ้าผู้ที่
ชำนาญจะใช้เวลา1ชม. ต่อ 1ใบ แต่เราสองคนเป็นผู้มาฝึกใหม่ๆเลยใช้เวลาในการฝึกสานตั้งแต่เวลา 11.00-17.00น.
รวมแล้วก็ใช้เวลาในการฝึกครั้งนี้ประมาณ6ชม.ด้วยกัน " นี่แหละค่ะการที่เราจะได้ความรู้มานั้นก็ต้องแลกด้วยเวลาซึ่ง
หลายคนก็แทบจะไม่อยากเสียให้กับอะไรไปง่ายๆ" การเรียนรู้ในวันนี้เราสองคนไม่ได้แค่ความรู้กลับมาเท่านั้นแต่เรา
กลับได้มากกว่านั้นคือการมาสานสัมพันธ์กับผู้เฒ่าผู้แก่ที่เราได้เรียนรู้ด้วยซึ่งมันก็เป็นภาพเจอยากแล้วที่จะเห็นเด็กวัย
รุ่นหรือนักศึกษาอย่างเราจะมานั่งเรียนสานหวด ซึ่งเราต้องใช้ความอดทนมากในการที่จะสานให้เกิดลายต่างๆได้และที่
น้ำขวัญประทับใจมากเลยในการไปเรียนรู้ครังนี้คือการที่เห็นคุณตาทั้งสองมีความตั้งใจมากที่จะมอบความรู้ให้กับเรา
2คน นี่เป็นการเรียนรู้สิ่งที่หลายคนมองข้ามไป และในบางครั้งแทบจะมองไม่เห็นคุณค่าของสี่งที่อยู่ใกล้ๆกับตัวเขาเอง
น้ำขวัญอยากเชิญชวนให้ท่านทั้งหลายช่วยกัน สานต่อสิ่งดีงามต่อๆไปนะคะ.....
