ลับมีดให้คม

 

 

 

จิตที่ปราศจากการฝึกฝน

ก็ไม่ต่างจากมีดที่ไม่ลับคม

จะแผ้วถางรกถางพงให้เห็นทางสว่างก็ช่างยากเหลือเกิน

จะตัดต้นไม้สักต้นที่ทำให้เกิดเงามืดตลอดเวลาก็ทำไม่ได้

จะนำมาใช้หั่นผัก ผลไม้ ก็ทำให้สิ่งเหล่านั้นไม่น่าดู

. .. ...  .... ..... ..... .... ... .. .

เฉกเช่น ถ้าต้องฟาดฟันกับกิเลส

ทั้งๆที่มีจิตอยู่กับตัว

แต่ก็ไม่เคยตัดกิเลสให้ขาดได้

เพราะเครื่องมือไม่พร้อมใช้งาน

เห็นควรที่เราควรจะฝึกฝนจิตอยู่เป็นประจำวัน

ลับมีดให้คมอยู่เสมอ

จะได้พ้นจากภาวะตัดเท่าไรก็ตัดไม่ขาด

 

.......

รจนา โดย พรพล