บันทึกลงบล็อก...บางอย่างก็ปล่อยไว้ตรงนั้นเถอะ

     จากที่เขียนบันทึก ความเห็นฯ เรื่องของการบันทึกลงบล็อก และหลายๆท่านที่เข้ามาคุยกันก็คงมีประสบการณ์คล้ายคลึงกันคือ การชอบเขียนและถ่ายทอด และการได้สะท้อนความคิดของตัวเองลงเป็นตัวอักษร

     มีสิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากการเขียนบันทึกลงบล็อก คือ การเปิดใจต่อความเห็นของผู้อื่นด้วย เพราะว่าในแต่ละบันทึกนั้น การสื่อสารเป็นการใช้ "ภาษา" ที่อาจทำให้การรับรู้แตกต่างกันไประหว่างคนเขียนกับคนอ่าน และ หากไม่ซักถามกัน หรือที่หลายท่านเรียกว่า "โต้ตอบแบบ ลปรร." ก็อาจเกิดความไม่สบายใจได้

    หลายๆครั้งที่ตามอ่านบันทึกบางเรื่อง แล้วก็คิดว่าบางอย่างก็ปล่อยไว้ตรงนั้นเถอะ เพราะดิฉันเองมองความสุขของการมีบล็อก ที่ได้เขียน มีคนอ่าน มีคนให้ความเห็น ส่วนการที่ใครจะให้ความเห็นแบบไหนอย่างไร ดิฉันก็มองว่าเป็นเสียงสะท้อนที่อาจจะช่วยเพิ่มการเรียนรู้ที่จะสื่อสารให้ชัดเจนขึ้นในการบันทึกต่อๆ ไป

ปล่อยมันไว้แล้วก็ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจมาก..เท่านั้นเอง

ไม่ทราบว่าท่านอื่นๆ มีความเห็นอย่างไรบ้างคะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Bridge

คำสำคัญ (Tags)#ความคิดเห็น#happiness#ความขัดแย้งผ่านบล็อก

หมายเลขบันทึก: 28118, เขียน: 12 May 2006 @ 08:07 (), แก้ไข: 15 Apr 2012 @ 01:24 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

-ขจิต ฝอยทอง
IP: xxx.158.4.155
เขียนเมื่อ 
  • เห็นด้วยครับ
  • บางครั้งเรามีมุมมองแต่สาขาเรา ถ้ามีคนต่างสาขาเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ก็จะได้ความรู้เพิ่มมากขึ้น
  • ที่แน่คือได้กัลยาณมิตรที่ดีทั่วประเทศไทย
บอน
IP: xxx.155.1.246
เขียนเมื่อ 
ต้องยอมรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างด้วยครับ ตามหลักประชาธิปไตย
จันทวรรณ
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 

สวัสดีคะคุณจันทรรัตน์ ดิฉันเป็นผู้ดูแลและพัฒนาระบบ gotoknow นะคะ

ดิฉันขอสนับสนุนความคิดของคุณ :)

และดิฉันก็เคยได้เขียนเรื่อง หลักการการเขียนบล็อก ไว้นานแล้ว อยู่ที่ http://gotoknow.org/help ส่วนอาจารย์หมอวิจารณ์ พานิช ผอ. สคส. ก็ได้เขียนเรื่อง การเขียนบันทึกเพื่อการจัดการความรู้ ไว้ด้วยคะ

ขอบคุณคะ

ขอบคุณทุกๆท่านที่แวะมาค่ะ

  • เห็นด้วยครับอาจารย์

 

สวัสดีค่ะ อาจารย์กวินทรากร

ขอบคุณค่ะ....

เรื่องเขียนบันทึกและความเห็น ใครก็ไม่ได้บังคับใครนะคะ...

คิดว่าทุกวันที่ตัวเองยังเขียนอยู่ เพราะเขียนเพื่อถ่ายทอดให้คนอื่นรู้เห็นเหมือนที่เรารู้เห็นหรือคิด อาจจะมีทั้งคนเห็นด้วยไม่เห็นด้วย ก็ว่ากันไปด้วยเหตุด้วยผล> ด้วยอารมณ์ น่ะค่ะ