เที่ยวอินเดีย ความ cool

ครั้งแรกที่เห็นชื่อหนังสือ (กว่าจะอ่านออก เพราะเขียนไทยแบบภาษาแขก) ก็รู้แล้ว ตั้งชื่อคล้ายกับ เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน ของดังตฤณ แต่เอาน่าตั้งชื่อเหมือนไม่เป็นไร คงมีอะไรต่างกัน พออ่านแล้ววางไม่ได้ ต้องอ่านจนจบ เพราะสนุก อ่านรอบแรกสนุกเพราะ "ใบพัด" คนเขียนพาเที่ยวอินเดีย พร้อมบอกกลเม็ดเคล็ดลับกลโกงของแขก และการต่อสู็้้ตามวิธีการของผู้เขียน ซึ่งตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยมาแกช่างเป็นคนไม่ cool เอาซะเลย ซึ่งผู้เขียนนิยามความ cool ของคนที่ได้รับการบอกกล่าวต่อๆ มาว่า cool คือ ต้องกล้าๆ หน่อย แหกกฏนิดๆ ดื่มเหล้า สูบบุหรี่เป็นบ้าง ส่วนผู้เขียนแสดงให้เห็นภาพเด็กอนามัย เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ นอนแต่หัวค่ำ ตัวเล็กๆและมาอินเดียเพื่อหาความ cool ใครๆ ก็รู้ว่าเมืองแขกเขี้ยวขนาดไหน ถ้ารอดกลับไปได้น่าจะเป็นคน cool การเขียนผ่านการนำเสนอการติดต่อระหว่างพี่เต้ยและผู้เขียนผ่านทางอินเตอร์เน็ต เหมือนการเดินทางถูกกำกับด้วยพี่เต้ยตลอดเวลา ด้วยเหตุผลที่ว่าเมื่อจบทัวร์นี้แล้วจะไปเปิดบริษัทนำเที่ยวอินเดียด้วยกัน

พออ่านรอบสอง จึงได้นึกถึงประเด็นผู้เขียนกล่าวไว้ว่าคนอินเดียหลอกเรานั้น เค้าบังคับเราหรือ เค้าเพียงเสนอที่แตกต่างให้เราเท่านั้นเอง ส่วนเราก็คิดถึงสิ่งที่ควรได้เลยตกลงตามที่เค้าเสนอ เมื่อไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ เราสรุปว่า โดนแขกหลอก (อยู่ในตอนเที่ยวทัชมาฮาล)

ตอนท้ายเล่มผู้เขียนเสนอความขัดแย้งระหว่างพี่เต้ยและตัวเองให้เห็นว่าสุดท้ายแล้ว เค้าซึ่งไม่ใช่คน cool ก็อยากเดินทางตามที่ตัวเองคิดไว้ ออกนอกเส้นทางที่ได้วางแผนไว้ แกไปคิดได้เมื่อไปที่ธรรมศาลา ไปฟังท่านดาไลลามะเทศน์

จริงหรือที่ความ cool ต้องทำอย่างที่กล่าวไว้ข้างบน ผู้เขียนชี้ว่าความ cool นั่นก็คือ คูลค่า - คุณค่าของคนนั้น ในหนังสือกล่าวถึงคุณค่าของคนไว้ โดยอ้างจากคำเทศน์ของท่านดาไลลามะที่บอกว่า "ความสุข คือ การที่มองเห็นตัวเองมีค่า.........สิ่งอื่นๆ ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการความสุขเช่นกัน ถ้าทำได้เราจะมีความแข็งแกร่ง มีพลัง การรู้จักมอบความรักแก่ผู้อื่นก็เพียงพอแล้วท่จะทำให้ตัวเองมีคุณค่า คุณค่าที่แท้จริงคือ ความเอื้ออารี ความรักและความกรุณา"  ผู้เขียนเลยลงท้ายว่าการมีคุณค่าง่ายจัง ใครๆ ก็ทำได้ (หน้า 261)

หนังสือเล่มนี้พิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2550 โดยสำนักพิมพ์ a book