ตุงแขวนอยู่ปลายค้าง มีคนไปถอนหลัก ไปตัดตุงทิ้งถือว่าขึดอาถรรพ์นักหนา

ไหว้สานอบนบ  ท่านที่เคารพผู้อ่านทั้งหลาย   ตึงญิงและจายจุ๊คนจุ๊ผู้......

ยินดีและขอบคุณที่สอบถามเรื่องขึดล้านนา...ลุงหนานก็จะนำมาเล่าไปเรื่อยๆตามที่มีปรากฏอยู่ในตำรา..คัมภีร์ และปรากฏการณ์จริงในสังคมที่ผู้คนเห็นๆกันอยู่ทั่วไปในชีวิตประจำวัน..

เกี่ยวกับการทานตุงไจยไว้แล้ว  ตุงไจยแขวนสบัดโบก ปลิวไสวงดงามอยู่บนปลายเสา  บ่งบอกถึงความศรัทธาผู้เป็นเจ้าของ   ทุกครั้งเมือเห็นตุงไจยของตนเองแขวนปลายเสา  อิ่มใจอิ่มบุญนักหนา ด้วยเชื่อว่าในชาตินี้ได้ถวายทานตุงไจยแล้ว แม้ว่าตายไป  ตุงนี่แหละจะช่วยให้พ้นจากนรก ไม่ว่าจะนรกหม้อไหน หม้อใหญ่ หม้อน้อยก็ไม่เอาไม่อยากจะเยี่ยมกรายทั้งนั้น

ผู้เป็นเจ้าของตุงจึงหวงตุงของตนเอง  แม้ว่าจะทานถวายตุงไปแล้วก็ตาม  หากมีโอกาสเดินทางผ่านไปมาตามแถวถนนหนทาง หรือผ่านวัดที่ตุงตนเองแขวนอยู่ก็จะเหลือบแล  ทุกครั้งที่เห็นตุง  ร่างกายจะหลั่งสารความสุขในสมองสืบชีวิตให้ยืนยาวไปอีกหลายๆๆๆๆนาที   นี่คืออานิสงส์ของการทานถวายตุงไจยอีกรูปแบบหนึ่ง

เมื่อใดก็ตามมีคนใจบาปไปถกถอน  หล้กดึงเสาตุงทิ้งชว้าง ม้างทำลาย ทั้งๆที่ตุงไจยกำลังแขวนอยู่บนปลายเสาผู้คนถือว่ามันขึดนักหนา เพราะว่าเจ้าของตุงจะเกิดความเสียใจ หากเจ้าตัวรู้ว่าใครทำก็เกิดการด่าว่า ทะเลาะเบาะแว้ง ผิดเถียงกันเป็นศัตรูโดยใช่เหตุ  จึงมีคำกล่าวห้ามว่า  หากตุงบ่ขาดก๊าง(ค้าง) หลกเสีย  ม้างเสีย  ก็ขึดนักแล.....

ด้วยความปรารถนาดีจากบรรพบุรุษคนล้านนาจึงได้กล่าวและเขียนคัมภีร์ขึดนี้ไว้....