ลานเวทีเสวนา..."แลกเปลี่ยนเรียนรู้การดำเนินงาน R2R ในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาจากอดีตผู้ที่ได้รับรางวัล R2R"

ท่านที่สามที่มาร่วมเล่าเรื่องในการครั้งนี้คือ พี่โย - อุบลวรรณา เรือนทองดี

พี่โย - สวมเสื้อเหลือง นั่งกลาง...

เรื่องเล่าของคุณอุบลวรรณา  เรือนทองดี (รพ.บางปลาม้า จ.สุพรรณบุรี) – งานส่งเสริมสุขภาพ หรือ “พี่โย” ที่เรารู้จักกันดีเมื่อปีที่แล้ว จากลานเวทีเสวนานี้...และในนามสโลแกนที่ว่า “เปิดปุ๊บ เห็นปี๊ ป้ายแป๊บ ปิดปั๊บ”

ปีนี้พี่โยได้มาร่วมเล่าเสมือนเป็นการถอดบทเรียนว่าในหนึ่งปีที่ผ่านมานั้นได้ทำอะไรไปบ้าง...

กางเกงวิเศษ : เครื่องมือพิเศษในการตรวจมะเร็งปากมดลูก

พี่โยเริ่มเล่าถึงแรงบันดาลใจในการทำ R2R (pap smear) ว่า...ปัญหาที่พบคือ ประชาชนในพื้นที่ไม่ให้ความร่วมมือในการเข้ารับการตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูก เนื่องจากความอาย และมีข่าวการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของผู้ป่วย

วิธีการทำ R2R ของพี่โย...บอกว่าเป็นการคิดนวัตกรรมใหม่เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเกิดความรู้สึกอับอายในการเข้ารับการตรวจภายใน เดิมให้ใส่ผ้าถุง แต่ได้ปรับมาใช้กางเกงที่ไม่ใช้แล้วมาตัดตรงเป้า และทำผ้าปิด จากนั้นได้ทดลองใช้โดยการวางกางเกงคู่กับผ้าถุง ในกลุ่มเป้าหมาย 10 คน พบว่า 9 ใน 10 เลือกกางเกง ส่วนที่เหลือ 1 คนเลือกผ้าถุงเพราะอายุมากแล้ว จากนั้นจึงเอากางเกงนี้ไปนำเสนอในหมู่บ้าน ทำให้ชาวบ้านเกิดความรู้สึกไว้วางใจ และมาเข้ารับการตรวจคัดกรองมากขึ้น

หนึ่งปีที่ผ่านมานั้นพี่โยได้เรียนรู้อะไรจากการทำ R2R เป็นคำถามที่ได้มีการบอกเล่าว่า...

“เพิ่มคุณค่าของงาน เพิ่มคุณค่าคนทำงาน ยกระดับมาตรฐานบริการของพยาบาล (ทำด้วยพยาบาลโดยไม่ต้องอาศัยนักวิชาการ) และเพิ่มคุณค่าของผู้รับบริการ เพราะกางเกงที่ทำออกมามีสีสัน สวยงามไม่เหมือนกับกางเกงผู้ป่วย และไม่ประเจิดประเจ้อเหมือนกับการใช้ผ้าถุงแบบเดิม” และในหนึ่งปีที่ผ่านมา R2R เชื่อมโยงสู่วิถีการทำงานคือ ได้มีการนำนวัตกรรมที่สร้างขึ้นไปเผยแพร่ในเวทีวิชาการต่างๆ ทั้งในระดับจังหวัดและระดับประเทศ ซึ่งทำให้เชื่อมั่นว่า กางเกงที่ประดิษฐ์ขึ้น สามารถนำไปใช้ได้จริง เนื่องจากได้รับคำชื่นชมจากนักวิชาการ และมีหลายหน่วยงานนำกางเกงไปใช้ นำไปจดสิทธิบัตร ทำให้คนทำงานเกิดความภูมิใจจากการทำงานประจำให้เป็นงานวิจัย

การทำ R2R ของพี่โยไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่นี้...ยังการดำเนินงานครั้งต่อไป สิ่งที่จะปฏิบัติแตกต่างจากครั้งที่ผ่านมาคือ

ให้ประชาชนในชุมชนมามีส่วนร่วมในการดำเนินกิจกรรมมากขึ้น และรับฟังความเห็นของคนในพื้นที่ในการพัฒนากางเกงให้น่าใช้มากขึ้น (เพิ่มสี เพิ่มลาย)

พี่โยทิ้งท้าย...ต่อลานเสวนาว่า...

“เพียงแค่เปลี่ยนมุมมองงานประจำเพียงนิดเดียว...ก็จะสามารถเกิดความยิ่งใหญ่ในงานที่เราทำทุกวันได้”