บันทึก นนทรีเมืองดาบ รุ่น ๑

                                                  ตอน  ปฏิบัติการเขียนวิทยานิพนธ์

                        ยี่สิบสี่ กรกฎา ถึงยี่สิบหก                                 นิสิตยก ทั้งชั้น ไปอีกหน

            ปฏิบัติการ จัดทำ วิทยานิพนธ์                                     ให้เริ่มต้น บทที่สี่ ข้อวิจารณ์

                        ที่เวียงทอง กระบี่ กำหนดจัด                           ปฏิบัติ การเขียน กันทุกท่าน

            โดยอาจารย์ สนั่น กล่าวเปิดงาน                                   ให้ทุกท่าน รีบเขียน ผลัดเปลี่ยนดู

                        ท่านอาจารย์ มัลลิกา ก็มาด้วย                          อาจารย์สำเนาว์ มาช่วย ให้ความรู้

            ท่านอาจารย์ สุดารัตน์ มาช่วยดู                                   ความเป็นครู กับศิษย์ จิตห่วงใย

                        ท่านต้องดู แล้วปรับแก้ แลไม่น้อย                  นิสิตคอย แก้งาน เป็นการใหญ่

            สามโมงเช้า ยันห้าทุ่ม รุมกันใช้                                   อาจารย์ไม่ ยอมแพ้ ตรวจแก้งาน

                        พอเช้าขึ้น วันที่ ยี่สิบห้า                                   อาจารย์มา ช่วยดู อีกหลายท่าน

            อาจารย์รุ่ง มุ่งมา ตรวจแก้งาน                                     อาจารย์ประทีป และอาจารย์ บรรเทามา

                        รวมทั้งท่าน อาจารย์ ศรีสะอาด                        ก็มุ่งมาด มาแก้ ด้วยอุตส่าห์

            ตั้งแต่เช้า ยันค่ำ เฝ้าตรวจตรา                                      ไม่เหนื่อยล้า ตั้งตา ตรวจแก้งาน

                        ท่านบุญส่ง วันนี้ ดูเคร่งครัด                            ปฏิบัติ ภารกิจ ติดต่อบ้าน

            ให้เพื่อนกด เบอร์โทร มือถือท่าน                                 เพื่อรายงาน แม่บ้าน ว่างานนัว

                        เสียงกริ๊งกริ๊ง ในกระเป๋า เอ้าอยู่นี่                     ขอโทษที ผมคง จะมึนหัว

            นึกว่าลืม เครื่องไว้บ้าน เพราะงานนัว                         คงมึนหัว จากเขียน วิทยานิพนธ์

                        ท่านสำราญ มาถึง กลัวน้อยหน้า                     งัดวิชา เก่าแก่ มาอีกหน

            ทิ้งเสื้อแทน ผ้าเช็ดหน้า หาเหยื่อคน                             แต่เจอคน คราวป้า นำมาคืน

                        โชคไม่ดี เหมือนทุกคราว เจ้าสหัส(พุทธสุขา)  เพราะถูกตัด เงินเลยเศร้า กว่าคราวอื่น

            โดนเขาเด้ง เงินหดหาย ไม่ได้คืน                                 ต้องกล้ำกลืน ต่ออีกคืน คงมีทาง

                        ยี่สิบหก แค่ครึ่งวัน ท่านให้กลับ                       เลยต้องนับ วันรอ แก้ตัวค้าง

            งานปัจฉิม อีกที คงมีทาง                                             ต่างคนต่าง กลับเคหา ล้าเหลือเกิน

                        กราบขอบคุณ คณาจารย์ ทุกทุกท่าน               ที่ให้การ ดูแล ไม่ห่างเหิน

            แม้ทุกท่าน มีภาระ มากเหลือเกิน                                 ไม่เคยเมิน มุ่งมาดมั่น กันทุกคน

                        คณาจารย์ ล้วนไม่มี ท่าทีล้า                             ถึงแม้ว่า ต้องตรวจแก้ ตั้งหลายหน

            อาจารย์หนึ่ง ต่อนิสิต ตั้งหลายคน                                และหลายหน หลายรุ่น หมุนเวียนไป

                        สุขภาพ ของทุกท่าน ก็ดียิ่ง                              งานหนักจริง ชายหญิง หน้าสดใส

            ดูท่านทำ งานเพลิน แม้เกินวัย                                     ทั้งกายใจ เยี่ยมยอด และอดทน

                        มีหลายคน เปรียบเทียบ ราศีท่าน                     คณาจารย์ กับนิสิต ก็หลายหน

            ทั้งที่ท่าน เกษียณแล้ว เกือบทุกคน                              ศิษย์หลายคน ดูแก่กว่า คณาจารย์

                        เสาร์ยี่สิบเจ็ด เปิดเรียน ตามปกติ                      สมาธิ มั่นคง กันหลายท่าน

            อาจารย์ประทีป สอนเช้า วิชาการ                                บ่ายอาจารย์ สมศักดิ์สอน งบเกินดุล

                        วันอาทิตย์ ก็เรียน เช่นวันเสาร์                         สลับเช้า บ่ายเรียน เขียนกันวุ่น

            ส่วนใหญ่นั่ง งีบหลับ พับชุลมุน                                  อีกส่วนวุ่น ขีดเขียน วิทยานิพนธ์

                        เสาร์ที่สาม สิงหา อาจารย์สนั่น                         สอนทั้งวัน ฉายเดี่ยว กันอีกหน

            เช้านวัต บ่ายติดตาม วิทยานิพนธ์                                 ตลอดจน วันอาทิตย์ อีกหนึ่งวัน

                        การสื่อสาร ทางไกล ในยุคนี้                            ยุคไอที ไฮเทค เสกสร้างสรรค์

            เป็นโลกยุค ไร้พรมแดน มาปิดกั้น                             การศึกษา ต้องให้ทัน เทคโนโลยี

                        การติดตาม วิทยานิพนธ์ หนล่าสุด                  ส่วนมากหยุด ที่วิจารณ์ บทที่สี่

            คิดแล้วเขียน เขียนแล้วคิด ติดทุกที                             ทำไงดี ข้อวิจารณ์ งานสำคัญ

                        อาจารย์บอก คือข้อมูล สารสนเทศ                   ตามขอบเขต การวิจัย ไม่บิดผัน

            นำข้อมูล มาเรียบเรียง ร้อยรัดกัน                                  จุดสำคัญ ข้อวิจารณ์ วิทยานิพนธ์

                        เสาร์ที่สิบ สิงหา เรียนบริหาร                           วิชาการ อาจารย์ประทีป สอนอีกหน

            ตัวบ่งชี้ ปฏิบัติงาน แต่ละคน                                      ประเมินผล สัมฤทธิ์ ตลอดวัน

                        ผลประมวล ความรู้ ประกาศแล้ว                    ที่ผ่านหมด เหมือนได้แก้ว แววสุขสันต์

            ท่านวิชุณ จริยา ทิพย์ลาวัลย์                                        และอีกท่าน จุรีรัตน์ รวมสี่คน

                        สารัตถ ปรัชญา การศึกษา                               ซึ่งอาจารย์ สนั่น ประมวลผล

            ประกาศแล้ว ผ่านหมด สิ้นทุกคน                                จึงเป็นผล ให้ทุกคน แสนดีใจ

                        สิบหกคน ไม่ผ่าน การบริหาร                          กิจการ นักเรียน ให้เขียนใหม่

            โดยอาจารย์ สำเนาว์ กำหนดให้                                    สิบหกคน แก้ไข ให้ได้การ

                        ส่วนวิชา พัฒนา ทักษะเทคนิค                         ก็มีอีก ยี่สิบห้า ที่ไม่ผ่าน

            ท่านอาจารย์ บรรเทา ให้เอางาน                                   เป็นการบ้าน ไปแก้ไข ให้สมบูรณ์

                        สารัตถ จิตวิทยา ยี่สิบหก                                  ถือว่าตก ไม่ผ่าน แต่ไม่ศูนย์

            อาจารย์รุ่ง ให้ปรับแก้ ให้สมบูรณ์                                 เพื่อเพิ่มพูน พัฒนา วิชาการ

                        สารัตถ สังคม อาจารย์ประทีป                         ท่านเร่งรีบ ให้ยี่ สิบสองท่าน

            ได้ตรวจสอบ ดูแล ปรับแก้งาน                                   ประเมินผ่าน การประมวล แล้วทุกคน

                                                                                                

                                                                                                 (มีต่อ...หน้า ๓๒)