สอนใจ

พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ให้พินิจ
อย่าให้จิต คำนึงครวญ หวนโหยหา
สิ่งที่ล่วง ไปแล้วผ่าน กาลเวลา
อย่ากลับนำ ย้ำพา มาภิรมย์
ไม่มุ่งหวัง ในสิ่งที่ มิมาถึง
ไม่คำนึง อย่าไปคิด จิตขื่นขม
พึงรู้ธรรม ให้แจ้งจิต ชิดอารมณ์
ไม่คลอนแคลน จึ่งจะสม ดั่งจินตนา
ให้แจ้งธรรม ในธรรม ต้องย้ำเพียร
รีบเร่งเรียน เพียรเพ่ง เร่งศึกษา
ในวันนี้ อย่าผัดผ่อน ย้อนกามา
มารเสนา มิยอมให้ ใครหลุดมือ
เพราะชรา มรณะ เข้าเยือนแล้ว
จิตผ่องแผ้ว ที่ตั้งมั่น นั้นล่ะหรือ
ไม่ไหวหวั่น พรั่นคร้าม ตามระบือ
และนี่คือ ผู้มีราตรี ที่หนึ่งเจริญ
จากบทกลอนที่อ่าน...ชอบมากเลยค่ะ ให้ข้อคิดในการดำรงชีวิตแต่ละวันโดยเฉพาะบทที่ว่า.........
ให้แจ้งธรรม ในธรรม ต้องย้ำเพียร
รีบเร่งเรียน เพียรเพ่ง เร่งศึกษา
ในวันนี้ อย่าผัดผ่อน ย้อนกามา
มารเสนา มิยอมให้ ใครหลุดมือ
และมีอีกบทกลอนหนึ่งที่ฝากให้อ่าน ไว้ขำ ๆ นะจ๊ะ
ฉันจะหลับ...แม้ว่าครูจะสอน
ฉันจะนอน...แม้ว่าครูจะบ่น
ฉันจะงีบ...ไม่สนใจใครสักคน
ฉันจะกรนเบา ๆ เค้าเสียงครู
สู้ต่อไป เพื่อความไม่เหี่ยวย่นของตนเองนะคะ
สาธุ สาธุ สาธุ
สอนใจได้จริง ๆ จ้า