บันทึก นนทรีเมืองดาบ รุ่น ๑
ตอน ไปงานบริหารสัมพันธ์
ที่สิบแปด ตุลา หกโมงเช้า จากอีกคราวจำต้องจากเคหา
ไปร่วมงานบริหารสัมพันธ์ตามสัญญา หกสิบเก้าคนมุ่งหน้ากรุงเทพมหานคร
ขอคุณพระไตรรัตน์ช่วยปัดป้อง และคุ้มครองลูกยาสุดาสมร
ท่านโต๊ะช่อง โต๊ะยวน กราบขอพร คุ้มครองลูกและบังอรให้ปลอดภัย
จากอ่าวลึก นึกไปไม่เห็นอ่าว ใครปวดร้าวเช่นชาวอ่าวลึกไหม
ชื่ออ่าวลึกไม่มีอ่าวให้ร้าวใจ ใครหนอใครตั้งมาน่าทบทวน
ถึงจุดนัดปั๊มพีซีที่พระแสง เพื่อจัดแบ่งคนให้ได้สัดส่วน
รถสองคันแบ่งกันครึ่งจำนวน ตามสัดส่วนยี่สิบหกที่พอดีเลย
ท่านมนตรี ผู้โชคดีประจำเที่ยว โดนหมาเยี่ยวรดกระเป๋าหน้าตาเฉย
หมาระยำไม่น่าทำพี่เลย เจ้าหมาเอ๋ยหมาแท้หมาแน่นอน
จากพระแสงสายเก่าเข้าเวียงสระ เริ่มที่จะง่วงหลับกันสลอน
เพราะเส้นทางที่เคยมาเที่ยวก่อน บ้างเริ่มนอนคอพับบ้างหลับใน
ถึงโคอ็อพ แวะทานอาหารเช้า บ้างทานข้าวกาแฟชาอัชฌาสัย
จนอิ่มหนำสำราญ เบิกบานใจ รถจึงได้เคลื่อนคลามิช้านาน
พี่มนตรี โชคดีอีกทีแล้ว โดนน้องแก้วทิ้งไว้ร้านอาหาร
เลยต้องวิ่งไล่รถเหนื่อยแทบคลาน เข็ดไปนานเลยไอ้น้องเสียงร้องคราง
สมาชิ ไปกันน้อยหงอยไปนิด ตั้งสิบกว่าชีวิตติดข้ออ้าง
ว่าต้องไปราชการงานหลายทาง เลยค่อนข้างหงอยเหงาเศร้าใจจัง
เลี้ยงปิดภาคก็ไปร่วมกันร่อยหรอ งานนี้ก็ร่อยหรอหลายที่นั่ง
จากหกเก้าไปห้าสามตามที่ว่าง ต้องจ่ายตังค์เป็นสองเท่าไม่เข้าที
ตอนแรกบอกว่าไปกันทั้งหมด ต้องเช่ารถสองคันนั้นใช่ที่
เสียเงินเปล่าหนึ่งคันไม่เข้าที เพราะไม่มีสัจจะพันธะกัน
รถหนึ่งคันมีประมาณห้าสิบที่ ได้เต็มคันพอดีถ้าจัดสรร
ประหยัดค่าเช่ารถได้หนึ่งคัน ความสุขสันต์หดหายเสียดายเงิน
ถ้าเกิดการณ์เช่นนี้ขึ้นบ่อยครั้ง ทุกคนมีข้ออ้างมิขัดเขิน
อาจารย์คงได้ขายหน้าสักครั้งเกิน ขอเรียนเชิญพี่น้องตรองดูที
ต้องขอโทษถ้าเขียนหนักไปนิด เพราะใจคิดถึงสัญญาว่าน้องพี่
จะผดุงซึ่งเกียรติแม่นนทรี จวบชีวีสิ้นลมถมดินไง
ต้องเอาอย่างท่านสหัส พุทธสุขา ไม่ยอมลาแม้ว่าจะป่วยไข้
รวมทั้งท่านนิยม ท่านสุรชัย ยังยอมไปโดยมีหมอคลอกายิน
บ่ายโมงครึ่งถึงทับสะแกแวะทานข้าว มีแค่เจ้าเดียวขายใช่ติฉิน
ต้องเข้าคิวยาวหลายกว่าได้กิน พอเราผินคงได้ยินประทัดดัง
พอบ่ายสองขึ้นรถนั่งดูหนังต่อ เพราะว่าพอผ่อนคลายไปได้บ้าง
รถสบายแต่เสียดายเสียงไม่ดัง เลยดูหนังอย่างเดียวคลายเปลี่ยวจินต์
บ่ายสี่โมงผ่านหัวหินถิ่นมีหอย แต่เหลือน้อยหอยหายไปจากหิน
หอยหัวหินหดหายจากแผ่นดิน เพราะคนกินเนื้อหอยอร่อยเพลิน
ใช่แต่หอยหัวหินจะสิ้นหมด น้ำทุกหยดจะหมดหรือตื้นเขิน
เพราะป่าไม้ถูกทำลายกันเพลิดเพลิน ไม่นานเกินภัยจากน้ำจะเยือนเรา
ถึงราชภัฏพระนคร ตอนสองทุ่ม วนสองรอบทำมุมหน้าป.กุ้งเผา
พระนครแกรนด์วิว เยี่ยมไม่เบา หิ้วกระเป๋าเข้าที่พักพำนักกาย
ท่านสิงหล คนน่ารักประจำรุ่น ต้องขอบคุณแหวนน้อยช่วยก้อยไว้
มัวยืนจับประตูรถเพลินสบาย แหวนช่วยไว้ไม่ถูกหนีบรีบปล่อยวาง
เช็คอินเสร็จรีบออกไปทานข้าว แยกตามเป้าประสงค์บ้างลงอ่าง
บ้างก็โดนเขาเด้งจนเคว้งคว้าง ต่างคนต่างอัชฌาสัยตัวใครตัวมัน
พระนครแกรนด์วิวไม่นิวนัก เป็นที่พักระดับดีที่สร้างสรร
เป็นสถานฝึกอาชีพประสบการณ์ บริหารจัดการงานโรงแรม
เปรียบเทียบกับโฮมเคยูหรูไม่ต่าง อาจมีบ้างบางอย่างที่ต่างแต้ม
อาหารเช้าของแกรนด์วิวพอกล้อมแกล้ม เคยูแต้มเหนือกว่าหน่อยต๋อยยืนยัน
ที่สิบเก้า ตุลา สองโมงเช้า นั่งรถเข้า ม.เกษตรขอบเขตขัณฑ์
เป็นเจ้าภาพจัดงานบริหารสัมพันธ์ ต่างพร้อมกันตึกนิเทศห้าสิบปี
ลงทะเบียนเสร็จสรรพรับเอกสาร รับประทานเบรคก่อนเชิญน้องพี่
สามโมงตรงท่านประธานในพิธี อธิการบดี(ดร.ธีระ)กล่าวเปิดเลิศมงคล
รัฐมนตรีจำลอง ครุฑขุนทด ตามกำหนดขึ้นบรรยายขยายผล
การปฏิรูปการศึกษาเพื่อปวงชน แจ้งเหตุผลนโยบายหลายทิศท าง
การบริหารต้องเป็นแบบมืออาชีพ ที่ต้องรีบเร่งทำเป็นแบบอย่าง
มุ่งพัฒนาคุณภาพทุกทุกทาง เป็นแบบอย่างพัฒนาการศึกษาไทย
การกระจายอำนาจทางการศึกษา ถึงเวลาต้องตรวจสอบระบอบใหม่
เขตพื้นที่การศึกษาที่ตราไว้ เพื่อกระจายสู่ท้องถิ่นตามต้องการ
(มีต่อ....)
